Piergiuseppe Perazzini

Piergiuseppe Perazzini
Piergiuseppe Perazzini op Silverstone in 2014.
Piergiuseppe Perazzini op Silverstone in 2014.
Geboren 25 januari 1956
Geboorteplaats Florence
Nationaliteit Vlag van Italië Italië
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Piergiuseppe Perazzini (Florence, 25 januari 1956) is een Italiaans autocoureur.

Carrière

Perazzini maakte zijn autosportdebuut in 1997 met zijn deelname aan de 12 uur van Misano. Pas in 2003 reed hij zijn eerste volledige seizoen in de auto's in het Italiaanse GT-kampioenschap, waarin hij in een Chrysler Viper GTS-R voor het team Racing Box reed. Hij won zes races op Misano, het Autodromo di Pergusa, het Autodromo dell'Umbria en het Autodromo Vallelunga en werd in zijn debuutseizoen direct kampioen. Dat jaar reed hij ook een gastrace in de FIA GT op het Autodromo Nazionale Monza voor het team Megadrive.

In 2004 bleef Perazzini actief in de Italiaanse GT, waarin hij ook hier overstapte naar Megadrive. Hij won de eerste drie races van het seizoen op het Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari, Monza en Magione en sloot het seizoen af met een zege op Vallelunga en zijn tweede opeenvolgende titel. In 2005 reed hij in een Maserati MC12 voor Megadrive. Hij won vijf races en stond hiernaast nog vier keer op het podium, maar werd ditmaal slechts derde in de eindstand. Dat jaar werd hij ook derde in de Mil Milhas Brasileiras. In 2006 keerde hij binnen de Italiaanse GT terug naar Racing Box en won hij een race op Monza, waardoor hij negende in het klassement werd. Ook in 2006 reed hij in het grootste deel van het seizoen van de International GT Open en won hij de 6 uur van Vallelunga, samen met Pedro Lamy en Marco Cioci.

In 2007 stapte Perazzini over naar de Le Mans Series (LMS), waar hij zijn samenwerking met Racing Box voortzette. Hij reed dit jaar in de GT1-klasse in een Saleen S7-R. Hij behaalde een podiumfinish op het Circuit Ricardo Tormo Valencia en werd zevende in het klassement. In 2008 keerde hij terug naar de Italiaanse GT en reed hij voor het eerst in een Ferrari, waar hij de rest van zijn carrière een band mee zou hebben. Hij behaalde drie podiumplaatsen en werd tiende in de eindstand. Tevens won hij voor de tweede keer de 6 uur van Vallelunga voor het team Advanced Engineering. In 2009 reed hij een dubbel programma in de International GT Open en de Italiaanse GT. In de laatstgenoemde klasse werd hij tweede in de GT2-klasse met vijf overwinningen.

In 2010 debuteerde Perazzini bij het team AF Corse bij zijn terugkeer in de GT2-klasse van de Italiaanse GT. In een Ferrari F430 GTC behaalde hij zeges op het Circuit Mugello en op Magione en werd hij vijfde in het eindklassement. Ook reed hij voor Racing Box in de LMP2-klasse van de LMS en debuteerde hij dat jaar in de 24 uur van Le Mans. In 2011 stapte hij ook in de LMS over naar AF Corse en debuteerde hij in de LMGTE Am-klasse. Hij werd tweede in het eindklassement met drie podiumfinishes. Ook reed hij dat jaar in de 24 uur van Le Mans en de 6 uur van Vallelunga, waarbij hij laatstgenoemde voor de derde keer won.

Piergiuseppe Perazzini tijdens de 24 uur van Le Mans in 2012.

In 2012 won Perazzini de eerste editie van de Gulf 12 Hours op het Yas Marina Circuit. Vervolgens werd hij opnieuw tweede in de LMS, dat seizoen omgedoopt in de European Le Mans Series (ELMS), in de nieuwe Ferrari 458 Italia GT2. Tevens reed hij dat jaar enkele races in het nieuwe FIA World Endurance Championship in de LMGTE Am-klasse. Samen met Cioci en Matt Griffin zegevierde hij in de 6 uur van Silverstone. In de 24 uur van Le Mans kwam hij niet aan de finish viel hij uit na een zwaar ongeluk met de LMP1-Toyota van Anthony Davidson. In 2013 bleef Perazzini actief in de LMGTE-klasse van de ELMS, waarin hij met twee podiumplaatsen vierde werd. In de 24 uur van Le Mans werd hij met Darryl O'Young en Lorenzo Casè tweede in de LMGTE Am-klasse en in de 6 uur van Vallelunga won hij voor de vierde keer.

In 2014 bleef Perazzini bij AF Corse in de ELMS rijden, waar hij met een podiumplaats op het Autódromo do Estoril zesde in de LMGTE werd. Ook won hij dat jaar opnieuw de 6 uur van Vallelunga en behaalde hij de zege in de Pro-Am-klasse van de Gulf 12 Hours. Verder reed hij enkele races in de GTD-klasse van het nieuwe IMSA SportsCar Championship voor Spirit of Race. In 2015 reed hij een seizoen in de Blancpain Endurance Series, maar kwam hij in de eindstand niet verder dan positie 22. Verder nam hij dat jaar deel aan de 12 uur van Sebring. In 2016 keerde hij terug in de ELMS. Met een podiumplaats op de Red Bull Ring werd hij achtste in de LMGTE-klasse. Verder reed hij een race in de International GT Open in een Ferrari 488 en nam hij deel aan de 24 uur van Spa-Francorchamps.

In 2017 keerde Perazzini terug naar de International GT Open en bleef hij voor AF Corse rijden. Hij behaalde een zege in de Pro-Am-klasse op het Circuit de Spa-Francorchamps. Daarnaast stond hij nog drie keer op het podium, waardoor hij tweede in het eindklassement werd. Aan het eind van het jaar won hij de LMP3-klasse van de 6 uur van Vallelunga. In 2018 begon hij het jaar in de 24H Proto Series bij Spirit of Race. Vervolgens stapte hij over naar de GT3-klasse van de Le Mans Cup, waarin hij terugkeerde naar AF Corse. Hij won een race op het Circuit de la Sarthe en werd vierde in de eindstand. Aan het eind van het jaar vertegenwoordigde hij, samen met Matteo Cressoni, zijn thuisland Italië bij de enige editie van de FIA GT Nations Cup op het Bahrain International Circuit en werd hij zesde in de finalerace. Dit bleek zijn laatste professionele autosportrace te zijn.

Naast zijn racecarrière werkt Perazzini als chirurg. Hij is de voorzitter van de Clinica San Francesco in Verona, die in 1956 door zijn ouders was opgericht.