| Piet Vroon | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Pieter Adrianus Vroon | |||
| Geboortenaam | Pieter Adrianus Vroon | |||
| Geboortedatum | 9 juli 1939 | |||
| Geboorteplaats | Gorinchem | |||
| Overlijdensdatum | 13 januari 1998 | |||
| Overlijdensplaats | Culemborg | |||
| Geboorteland | ||||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Universiteit Utrecht (1963 – 1966) | |||
| Werkveld(en) | psychologie | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Jaren actief | 1972–1998 | |||
| Werken | ||||
| Genre(s) | Psychologie | |||
| Links | ||||
| Dbnl-profiel | ||||
| ||||
Pieter Adrianus (Piet) Vroon (Gorinchem, 9 juli 1939 – Culemborg, 13 januari 1998) was een Nederlands psycholoog, hoogleraar en auteur.

Vroon werd geboren te Gorinchem als zoon van een molenaar. Na zijn dienstplicht te hebben vervuld en enkele jaren als assistent-accountant te hebben gewerkt, begon hij in 1963 op 24-jarige leeftijd met de studies psychologie en filosofie aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Na drie jaar behaalde hij aldaar het doctoraalexamen. Daarna trad hij in dienst bij het Psychologisch Laboratorium in Utrecht als wetenschappelijk medewerker. Van 1967 tot 1976 fungeerde hij tevens als ergonomisch adviseur, onder andere voor Shell. Hij promoveerde op 14 april 1972 cum laude op het proefschrift Enkele psychofysische en cognitieve aspecten van de tijdzin. Promotor was prof. Carel Frederik van Parreren. Vroon trouwde op 15 juni 1973 met Margaretha Aletta Johanna van Vliet, eveneens psychologe, en zij kregen samen een zoon en een dochter. Ze scheidden op 27 oktober 1987.
Mede vanwege de toenmalige turbulente periode van reorganisaties en politisering aan de faculteit Sociale Wetenschappen van de Rijksuniversiteit Utrecht, vertrok Vroon in 1976 naar de Rijksuniversiteit Leiden, waar hij datzelfde jaar werd benoemd tot lector algemene psychologie. In 1983 keerde hij terug naar Utrecht, waar een aanstelling volgde als hoogleraar in de theoretische psychologie, geschiedenis van de psychologie en wijsbegeerte van de psychologie aan de faculteit Sociale Wetenschappen en de faculteit Wijsbegeerte. In 1987 werd deze leeropdracht veranderd in Functieleer en Theoretische Psychologie in de vakgroep Psychonomie.
De laatste fase van zijn leven was niet zonder controverses, en werd getekend door enkele opzienbarende publieke optredens. In 1993 probeerde Vroon samen met André Klukhuhn zijn doctorsbul weer in te leveren uit protest tegen het eredoctoraat dat door de Universiteit Nyenrode verleend werd aan Albert Heijn. Het inleveren van een bul bleek echter onmogelijk. Toen hij op 25 oktober 1997 te gast was in het televisieprogramma Spijkers van Jack Spijkerman (de voorloper van het latere Kopspijkers), viel hij woedend uit tegen medegast Emile Ratelband. Hij was van mening dat fobische patiënten niet genezen werden door de sessies van Ratelband. Ook worstelde Vroon met psychische problemen. In Neerijnen had hij lange gesprekken over zingeving en troost met Jozef van den Berg. Op 14 januari 1998 werd Vroon dood in zijn huis in Culemborg gevonden. Zijn overlijden was het gevolg van een overdosis aan pillen en alcohol.
"Ik vind dat een mens onder ogen moet zien, hoe oud hij ook is en hoeveel hij ook gestudeerd heeft, dat hij eigenlijk van de hele bliksemse bende niets begrijpt. Ik denk dat dit uiteindelijk een soort boodschap is die ik wil overbrengen."
Uitspraak van Piet Vroon weergegeven aan het slot van de aan hem gewijde aflevering van de Avro televisieserie Hoge Bomen van 20 februari 2008.