| Prairiehonden | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||
| Cynomys Rafinesque, 1817 | ||||||||||||
| Typesoort | ||||||||||||
| Cynomys socialis Rafinesque (=Cynomys ludovicianus Ord) | ||||||||||||
| Verspreidingsgebied Cynomys | ||||||||||||
| ||||||||||||
Prairiehonden (Cynomys) zijn een geslacht van op en onder de grond levende knaagdieren uit de familie eekhoorns (Sciuridae). Ze leven op de prairies van Noord-Amerika.
De dieren kunnen ongeveer 40 cm lang worden en wegen tussen de 1 en 4 kilo. In gevangenschap kunnen ze 8 tot 10 jaar oud worden met uitschieters naar 12 jaar. Vers gras is het meest gebruikte voedsel. De naam heeft het dier te danken aan het scherpe geblaf dat het laat horen.
Prairiehonden zijn sociale dieren, die in meerdere familiegroepen samen in één gebied wonen: een zogenaamd prairiehondendorp. Deze dorpen bevinden zich onder de grond, waarbij elke familie zijn eigen ingang heeft met meerdere kamers.
Het dier vormt een prooi voor allerlei roofdieren. Vanwege de vervolging door de mens, die het beest als ongedierte beschouwt, wordt de zwartstaartprairiehond met uitsterven bedreigd. Ze bevolkten ooit in groten getale de graslanden van Noord-Amerika, maar door de massale bejaging door landverhuizers en hun nakomelingen is het aantal sterk gedaald. Bij bedreiging communiceren prairiehonden door bewegingen en geluiden.
Er zijn vijf soorten, waarvan enkele bedreigd zijn in hun voortbestaan.