| Ranunculus | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Scherpe boterbloem (Ranunculus acris) | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||||
| Ranunculus L. (1753) | ||||||||||||||
| Typesoort | ||||||||||||||
| Ranunculus auricomus L. | ||||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||
 Ranunculus op Wikispecies | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Ranunculus is de botanische naam van een geslacht van planten uit de familie Ranunculaceae. Het geslacht omvat onder andere de boterbloemen en de waterranonkels. Afhankelijk van de taxonomische opvatting telt het tussen de 250 en 600 soorten.
Het zijn meestal overblijvende, kruidachtige planten met gele of soms witte bloemen. Een aantal soorten is een- of tweejarig.
Als de kroonbladen wit zijn, is het centrum wel geel, enkele soorten hebben oranje of rode bloemen. De bloemen zijn voorzien van veel meeldraden en veel stampers.
Alle Ranunculus-soorten zijn giftig voor vee, maar hun onaangename geur zorgt dat het vee ze vanzelf laat staan. Vergiftiging kan wel optreden wanneer boterbloemen overvloedig voorkomen in afgegraasde weiden waar weinig eetbaars overgebleven is. De giftige stoffen, vooral protoanemonine, worden grotendeels afgebroken wanneer de plant gedroogd wordt. Hooi met gedroogde boterbloemen is daardoor veilig door het vee te eten.
Van enkele soorten worden cultivars gekweekt. Ze zijn, vanwege de grote helder gekleurde bloemen, in trek als tuinplant.
- Boterbloem
Bloemdiagram van boterbloem
Scherpe boterbloem in grasland
