Ras Laffan Industrial City is een haven en industrieelcomplex in het noordoosten van Qatar. De haven ligt aan de Perzische Golf op zo'n 80 kilometer van de hoofdstad Doha. Het complex staat onder beheer van de staatsenergiebedrijf QatarEnergy.
Ras Laffan Industrial City is een haven en industrieelcomplex in het noordoosten van Qatar. De haven ligt aan de Perzische Golf op zo'n 80 kilometer van de hoofdstad Doha. Het complex staat onder beheer van de staatsenergiebedrijf QatarEnergy.
In 1971 werd het North Field/South Pars gasveld ontdekt. Het veld ligt bijna volledig offshore in de Perzische Golf en ligt deels over de zeegrens met Iran. In 1984 werd het besluit genomen het enorme veld te ontwikkelen. In Qatar en directe omgeving zijn geen goede afzetmogelijkheden voor het gas. Besloten werd het gas vloeibaar te maken tot lng. Eenmaal vloeibaar is het gemakkelijk met gastankers over grote afstanden te vervoeren naar de afnemers in het Verre Oosten, Noord-Amerika en Europa.
Medio jaren 90 besloot Qatar een haven en industrieel complex aan te leggen bij Ras Laffan. Het hele terrein heeft een oppervlakte van bijna 300 km².
Op het terrein van Ras Laffan Industrial City staan diverse installaties om aardgas vloeibaar te maken. Qatargas en RasGas zijn de grootste producenten van lng en staan op bezetten de eerste en tweede plaats op de ranglijst van lng producenten wereldwijd. In 2010 produceerden de twee in totaal ruim 75 miljoen ton lng. Verder staan er twee gas to liquids fabrieken, waarvan Shell's Pearl GTL veruit de grootste is. Het Zuid-Afrikaanse bedrijf SASOL heeft de tweede fabriek, ook bekend onder de naam Oryx GTL.
In september 2009 werd een raffinaderij geopend voor de verwerking van aardgascondensaat. Per dag kan 138.700 vaten condensaat worden geraffineerd in nafta, kerosine en diverse andere producten. De raffinaderij is voor 51% in handen van Qatar Petroleum, Royal Dutch Shell en Total hebben allebei 10% en vier Japanse partijen hebben de resterende 29%. Verder staan er diverse gascentrales voor de productie van elektriciteit en zoet water.
Voor de export van de eindproducten, vooral lng en olieproducten, is een haven aangelegd. Dit is de grootste niet natuurlijke haven ter wereld en de grootste exporthaven van lng. Om de haven en schepen te beschermen zijn golfbrekers met een totale lengte van 26 kilometer aangelegd.
Een scheepswerf voor onderhoud en nieuwbouw van schepen is aanwezig. In 2010 werd hiervoor een joint venture opgericht tussen de Nederlandse Damen Shipyards Group en Qatar Gas Transport Company (Nakilat). De werf heeft een aantal grote hallen waarin schepen, van staal of aluminium, met een maximale lengte van 170 meter kunnen worden gebouwd en uitgerust.
In maart 2011, tekende de havenbeheerder van Ras Laffan een nieuwe samenwerkingsovereenkomst met de haven van Rotterdam met het doel de strategische samenwerking verder te intensiveren. Partijen willen de ladingstromen vergroten en commerciële activiteiten ontplooien. In juli 2011 arriveerde de gastanker Al Samriya aan de Gate terminal te Rotterdam. Het membraanschip, met een lengte van 345 meter, een breedte van 55 meter en een capaciteit van 260.000 m³ vloeibaar gas was afkomstig uit Ras Laffan.
Op 18 maart 2026 werd het complex door Iraanse raketten beschadigd en brak er brand uit. Iran dreigde al eerder met aanvallen op energie installaties in naburige landen na een eerder bombardement van Israëlische toestellen op het belangrijke Iraanse South Pars-gasveld. Qatar is de grootste exporteur van vloeibaar aardgas ter wereld, met een marktaandeel van 20%, waardoor de gasprijzen wereldwijd sterk zijn gestegen. Bij deze aanvallen is Pearl GTL beschadigd en de productie is stil komen te liggen. Herstel van de schade zal naar verwachting minstens een jaar duren. Twee installaties, nummer 4 en 6, voor de productie van vloeibaar aardgas zijn ook beschadigd. Deze twee hebben een jaarcapaciteit van 12,8 miljoen ton, dat is ongeveer 17% van de totale capaciteit in Qatar. Herstel kan drie tot vijf jaar duren en Qatar heeft al gemeld dat de levering aan bepaalde klanten in de Volksrepubliek China, Zuid-Korea en België niet doorgaan vanwege overmacht. Qatar schat het omzetverlies op ongeveer US$ 20 miljard per jaar. Naast vloeibaar aardgas wordt ook de levering van aardgascondensaat, lpg, zwavel en helium beperkt. QatarEnergy is de grootste leverancier van helium, ongeveer een derde van de wereldwijde productie, en helium is een belangrijke grondstof bij de productie van computerchips.
Op 22 juni 2026 was er een explosie en brak brand uit in de Barzan-aardagsfabriek op het complex. Zeker 54 mensen zijn gewond geraakt en verder worden nog 18 mensen vermist. De explosie ontstond door een technisch probleem. Werknemers waren bezig waren om de werkzaamheden in de terminal te hervatten na de aanvallen door Iran. Het grootste deel van de fabriek is in staatshanden en ExxonMobil heeft een klein aandelenbelang. De Barzan-fabriek verwerkt aardgas, zoals het verwijderen van zwavel en vloeibare gasdelen, en het 'schone' gas wordt dan gebruikt voor de lokale elektriciteitsopwekking.