De Rechtskundige Raad (Frans: Conseil juridique) was een adviserend wetgevend orgaan dat in januari 1941 werd opgericht door de Belgische regering in ballingschap (de regering-Pierlot V) in Londen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De raad speelde een fundamentele rol in het waarborgen van de grondwettelijke legitimiteit en de kwaliteit van de Belgische wetgeving in ballingschap.
Na de Duitse inval in België in mei 1940 en de daaropvolgende capitulatie, weken slechts enkele Belgische ministers, Hubert Pierlot, Paul-Henri Spaak, Camille Gutt en Albert de Vleeschauwer, naar het Verenigd Koninkrijk uit. Omdat het parlement in het bezette moederland niet kon functioneren of samenkomen, moest de regering noodgedwongen regeren bij wijze van besluitwetten (wetgevende akten uitgevaardigd door de uitvoerende macht). Om te voorkomen dat deze noodwetgeving na de oorlog juridisch betwist zou worden, was er behoefte aan een onafhankelijke toetsing. Het eerdere officieuze comité onder leiding van Marcel-Henri Jaspar en Camille Huysmans, dat tot doel had een Belgische regering in ballingschap te vormen die door de Britse overheid erkend zou worden vooraleer Pierlot en Spaak naar Londen uitweken, had al aangetoond dat er onder de gevluchte parlementsleden en juristen veel expertise aanwezig was. Dit leidde in januari 1941 tot de formele oprichting van de Rechtskundige Raad.
De hoofdtaak van de Rechtskundige Raad was het juridisch voorbereiden, screenen en corrigeren van alle ontwerpen van besluitwetten en koninklijke besluiten die de ministers wilden uitvaardigen. De raad functioneerde in feite als een tijdelijke, in ballingschap werkende vervanger van de afdeling wetgeving van de Raad van State, die overigens nog niet officieel was opgericht, maar waarvan de krijtlijnen al wel politiek leefden. De raad toetste de wetgevingstesten aan de Grondwet en de internationale verdragen. Hierdoor werd gegarandeerd dat besluiten over onder meer de organisatie van de Belgische strijdkrachten in het Verenigd Koninkrijk, de nietigverklaring van door de bezetter opgelegde maatregelen, en de naoorlogse economische planning een solide rechtsgrond hadden.
De Rechtskundige Raad bestond uit hooggeplaatste ambtenaren, juristen en magistraten die naar Londen waren uitgeweken: