| Rik Peels | ||||
|---|---|---|---|---|
Rik Peels in 2025 | ||||
| Persoonlijke gegevens | ||||
| Volledige naam | Henric David Peels | |||
| Geboortedatum | 16 februari 1983 | |||
| Geboorteplaats | Zoetermeer | |||
| Academische achtergrond | ||||
| Proefschrift | Believing Responsibly (2012) | |||
| Promotor | Herman Philipse (copromotor Ralph Wedgwood) | |||
| Wetenschappelijk werk | ||||
| Vakgebied | Godsdienstfilosofie, kennistheorie, theologie, radicaliseringsstudies | |||
| Universiteit | Vrije Universiteit Amsterdam | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Prijzen | ERC starting grant (2019), Ammodo Science Award (2025) | |||
| Links | ||||
| Website | ||||
| ||||
Henric David (Rik) Peels (Zoetermeer, 16 februari 1983) is een Nederlandse filosoof en theoloog. Hij is sinds 2023 hoogleraar analytische en interdisciplinaire godsdienstfilosofie aan de Vrije Universiteit Amsterdam (VU). Peels schrijft over de ethiek van overtuigingen, over onwetendheid en sciëntisme, en onderzoekt hoe mensen tot extreme overtuigingen komen. Voor dat laatste kreeg hij in 2019 een Starting Grant van de Europese onderzoeksraad. In 2025 won hij de Ammodo Science Award.
Peels is een zoon van de oudtestamenticus Eric Peels. Na een bachelor theologie aan de Theologische Universiteit Apeldoorn studeerde hij wijsbegeerte aan de VU en aan de Universiteit van Notre Dame in de Verenigde Staten. Aan de VU haalde hij vervolgens masters in de filosofie en de theologie, beide cum laude.
In 2008 begon hij als assistent in opleiding aan een promotieonderzoek in de wijsbegeerte aan de Universiteit Utrecht. In 2011 was hij research associate aan Merton College in Oxford. Op 2 maart 2012 promoveerde hij aan de Universiteit Utrecht op Believing Responsibly: Intellectual Obligations and Doxastic Excuses, met Herman Philipse als promotor en Ralph Wedgwood als copromotor. Het proefschrift behandelt de vraag in hoeverre mensen verantwoordelijk zijn voor wat ze geloven, en wanneer bijvoorbeeld onwetendheid als excuus kan gelden.
Vanaf 2007 was Peels voorzitter van de raad van advies van het Veritas-forum, een christelijk academisch netwerk dat op universiteiten de grote levensvragen vanuit verschillende perspectieven bespreekt. In 2012 werd hij Europees directeur van de organisatie. Vanaf 2012 was hij postdoc aan de VU. Dat onderzoek, over een alternatief voor sciëntisme, werd betaald door de Templeton World Charity Foundation. Met René van Woudenberg en Jeroen de Ridder kreeg hij van dezelfde stichting in 2016 en 2019 geld voor twee projecten, over respectievelijk de verantwoordelijkheden van de universiteit en wetenschappelijke vooruitgang. Aan de VU leidt hij de onderzoeksgroep Strong Religion and Extreme Beliefs. Van 2018 tot 2022 was hij lid van de Amsterdam Young Academy, in 2019 en 2020 als voorzitter.
In 2019 kende de Europese onderzoeksraad hem een Starting Grant toe voor het project Extreme Beliefs: The Epistemology and Ethics of Fundamentalism. Het liep van 2020 tot en met 2024, met een budget van bijna 1,5 miljoen euro. Per 1 september 2023 werd hij hoogleraar op een University Research Chair voor analytische en interdisciplinaire godsdienstfilosofie. Bij zijn benoeming werkte hij bij de Faculteit Religie en Theologie en bleef hij verbonden aan de Faculteit der Geesteswetenschappen. Sinds 2023 is hij daarnaast research associate van het African Centre for Epistemology and Philosophy of Science van de Universiteit van Johannesburg. Inmiddels valt hij onder de Faculty of Social Sciences and Humanities. De VU omschrijft hem sinds 2025 ook als hoogleraar in de filosofie en theologie van radicalisering. Zijn oratie, De extremist en de wetenschapper, hield hij op 26 januari 2024. Op dezelfde dag verscheen zijn boek met die titel.
Met historica Beatrice de Graaf en andere onderzoekers van vijf universiteiten kreeg Peels in maart 2024 een bedrag van 23 miljoen euro uit de Zwaartekrachtregeling van NWO voor Adapt!, een programma over het aanpassingsvermogen van samenlevingen bij crises. De Graaf leidt het programma, Peels is een van de hoofdonderzoekers. Sinds 2025 is hij lid van de Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen.
De ethiek van overtuigingen loopt als rode draad door Peels' werk. In Responsible Belief (2017) stelt hij dat mensen niet rechtstreeks kunnen kiezen wat ze geloven. Ze kunnen hun overtuigingen wel beïnvloeden door wat ze doen en laten, en daar ligt volgens hem hun verantwoordelijkheid. In 2018 wijdden de tijdschriften Teorema en International Journal of Philosophical Studies elk een boeksymposium aan het werk, met bijdragen van verschillende filosofen en een antwoord van Peels.
Een tweede onderwerp is onwetendheid. In 2016 en 2017 verschenen twee bundels hierover onder zijn redactie, de eerste samen met Martijn Blaauw. Zijn monografie Ignorance: A Philosophical Study volgde in 2023. Die werd onder meer besproken in Notre Dame Philosophical Reviews en het International Journal for the Study of Skepticism.
Peels levert kritiek op sciëntisme, de opvatting dat alleen de natuurwetenschappen betrouwbare kennis opleveren. Met Jeroen de Ridder en René van Woudenberg redigeerde hij Scientism: Prospects and Problems (2018). Twee jaar later volgde, met Van Woudenberg, The Cambridge Companion to Common-Sense Philosophy over de filosofie van het gezond verstand. In A Philosophy of the Humanities (2025), geschreven met Stephen Grimm en Van Woudenberg, verkennen de auteurs hoe de geesteswetenschappen kennis opleveren, en andere filosofische vragen over die wetenschappen.
Samen met theoloog Stefan Paas schreef Peels God bewijzen (2013), over argumenten voor en tegen geloof in God. In januari 2014 debatteerden Paas en Peels erover in Felix Meritis met Herman Philipse en Maarten Boudry. In juni 2014 kreeg het boek op de Nacht van de Theologie de prijs voor het beste theologische boek, samen met De berg van de ziel van Christa Anbeek en Ada de Jong.
Life without God (2023) gaat niet zozeer over argumenten voor atheïsme als wel over wat mensen ertoe brengt atheïst te worden. Het werd onder meer besproken in Reviews in Religion & Theology. De Nederlandse versie, Leven zonder God (2024), kreeg recensies in Trouw, het Nederlands Dagblad en het Reformatorisch Dagblad.
In Monotheism and Fundamentalism (2024) onderzoekt Peels de verhouding tussen monotheïsme en fundamentalisme. Hij betoogt dat niet empirisch is aan te tonen dat geloof in één God tot fundamentalisme leidt. Wel kunnen fundamentalisten bepaalde religieuze teksten voor hun eigen doeleinden gebruiken. Tegelijk hebben monotheïstische godsdiensten volgens hem genoeg bronnen om mensen weerbaar te maken tegen fundamentalisme.
Sinds 2019 houdt Peels zich vooral bezig met extreme overtuigingen, zoals fundamentalisme, geloof in complottheorieën en extremisme. Het ERC-project ging uit van de fundamentalist als een gewoon en tamelijk rationeel mens, die meestal verantwoordelijk is voor zijn schadelijke opvattingen. Fundamentalisme zit voor Peels minder in de inhoud van een overtuiging dan in de manier waarop iemand eraan vasthoudt. Het komt dan ook niet alleen bij religie voor, maar bijvoorbeeld ook bij rechts en links extremisme. Sociaaleconomische verklaringen vindt hij waardevol, maar niet genoeg. Volgens hem moet er ook gekeken worden naar denkgewoonten, intellectuele deugden en ondeugden en religiositeit.
In zijn oratie en het gelijknamige boek pleitte hij ervoor de filosofie en de theologie bij het onderzoek naar radicalisering te betrekken en met extremisten in gesprek te gaan. Theologen horen in dat debat volgens hem een grotere rol te hebben, omdat de religieuze motieven van terroristen niet weg te verklaren zijn. Hij omschrijft extremisme als de overtuiging dat de eigen groep alleen kan bloeien in vijandschap met een andere groep. Extremisten zijn in zijn ogen niet gek. Ze handelen instrumenteel rationeel. Veel onderzoek naar radicalisering beschrijft volgens Peels vooral, en verklaart te weinig. In de motivering van de Ammodo Science Award wordt zijn gebruik van het begrip niet-ideale rationaliteit genoemd, waarmee hij verklaart hoe ogenschijnlijk rationele mensen bij extreme standpunten uitkomen.
Bij Oxford University Press is Peels hoofdredacteur van de reeks Extreme Belief and Behavior. Daarin redigeerde hij Conceptualizing Extreme Beliefs and Behaviors (2025, met John Horgan), Explaining Extreme Belief and Behavior (2026, met Lorne Dawson) en Responsibility for Extreme Beliefs and Behaviors (2026, met Naomi Kloosterboer en Chris Ranalli). Voor het WODC schreef hij in 2023 mee aan een rapport over hoe overheidsinstanties tot ideologische duidingen komen en hoe goed die zijn.
Peels betoogt in zijn werk dat ook in de geesteswetenschappen onderzoek herhaald moet worden om te zien of de uitkomsten standhouden. Met Lex Bouter schreef hij daarover in 2018 in Nature en Palgrave Communications. Daarop volgde een discussie met onderzoekers die replicatie in de geesteswetenschappen weinig zinvol vinden. Samen met kunsthistorica Charlotte Rulkens en anderen herhaalde hij een studie naar de toeschrijving van twee portretten aan Rembrandt. Daarvoor kreeg het team in 2024 de OSCAward for Open Science.

Peels schrijft opiniestukken voor onder meer Trouw, NRC, de Volkskrant en het Nederlands Dagblad. In de Volkskrant riep hij in 2019 op om op te komen voor het geld voor de geesteswetenschappen. Een jaar later schreef hij in dezelfde krant dat nodeloos beledigen immoreel is, maar daarom nog niet bij wet verboden hoeft te worden. In 2025 en 2026 was hij een van de acht onderzoekers die om beurten bijdragen leverden aan de Trouw-reeks Klaar voor de crisis. Met Beatrice de Graaf schreef hij in NRC een reeks over de zeven klassieke deugden. Hun boek De zeven deugden staat voor januari 2027 aangekondigd bij uitgeverij Prometheus. In september 2026 betoogde hij in NRC dat de grootste bedreiging voor de democratische rechtsstaat van binnenuit komt. Hij pleitte daarin voor wat hij waardenweerbaarheid noemt. Met Jeroen de Ridder schreef hij Wat is nou waar? (2025), een boek met zeven denkregels voor een tijd van desinformatie.
In 2024 werkte hij mee aan The Long History of... Ignorance, een zesdelige serie van Rory Stewart op BBC Radio 4 die ook als podcast verscheen. In september 2025 was hij een van de getuigen in het debatprogramma Moral Maze op dezelfde zender. Op NPO Radio 1 was hij te gast in onder meer Villa VdB en Nieuwsweekend. In De verwondering van KRO-NCRV, op 28 december 2025 uitgezonden op NPO 2, sprak hij met Annemiek Schrijver onder meer over Wat is nou waar?. In De Ongelooflijke Podcast zat hij meermaals aan tafel, een keer met de atheïstische filosofe Stine Jensen. Hij was hoofdspreker op de Nacht van de Theologie in 2024. Op de dies natalis van de VU op 20 november 2025 sprak hij over vrij en respectvol debatteren over gevoelige onderwerpen aan de universiteit.