"Rocky" is een nummer geschreven door Ronald Johnson (onder het pseudoniem Jay Stevens, ook bekend als Woody P. Snow) en in de Engelse taal uitgevoerd door de Amerikaanse zanger Austin Roberts. Het werd in mei 1975 uitgebracht als de eerste single en titelnummer van zijn gelijknamige studioalbum die in oktober 1975 werd uitgebracht. Het was een internationaal succes en bereikte de eerste plaats in Zuid-Afrika. Het was ook een bescheiden hit in het Verenigd Koninkrijk, waar het de 22e plaats bereikte, zijn enige notering in de Britse hitlijsten. Het nummer heeft ook meerdere succesvolle coverversies voortgebracht, waaronder een countryversie van Dickey Lee drie maanden later, als de vijfde single van zijn gelijknamige album; dit werd een top tien hit in de Noord-Amerikaanse countrycharts en bereikte de nummer één in de Amerikaanse countryhitlijsten. Daarnaast verschenen er het jaar daarop twee succesvolle bewerkingen in andere talen in Europa: een Duitse versie van Frank Farian (die nummer een werd in West-Duitsland, nummer twee in Oostenrijk, nummer drie in Zwitserland en een crossoverhit in de Nederlandstalige markten, waar het een top tien hit was in Nederland en een bescheiden hit in Vlaanderen); en een Nederlandse versie van Don Mercedes (gebaseerd op Farians Duitse bewerking, die zowel in Nederland als in Vlaanderen de versie van Farian overtrof en de eerste plaats bereikte).
Inhoud
Roberts in 1973Vakadvertentie voor de single, 1975
In een paradoxaal vrolijke melodie in een majeurtoonsoort vertelt Rocky, de hoofdpersoon, in de eerste persoon het tragische verhaal van zijn jonge vrouw. Hij haalt eerst de dag in herinnering, toen hij vier jaar eerder als 18-jarige student zijn toekomstige vrouw (die in het lied niet bij naam wordt genoemd) ontmoette en hoe goed ze het met elkaar konden vinden. Ze accepteert Rocky's huwelijksaanzoek en de twee besteden de volgende maanden aan het opknappen van een oud huis om er hun thuis van te maken. Al snel ontdekken ze dat ze hun eerste kind verwachten, een meisje.
Hoewel het gezin de gebruikelijke problemen kent, wegen de gelukkige herinneringen zwaarder dan de minder prettige. Een voorbeeld hiervan is een bijzonder levendig eerste verjaardagsfeestje voor de dochter van het stel. Terwijl alles goed gaat en het gezin een tevreden leven leidt, krijgt Rocky al snel verschrikkelijk nieuws: bij zijn vrouw is een schijnbaar ongeneeslijke ziekte vastgesteld – de specifieke ziekte wordt niet in het lied genoemd – en ze heeft nog maar korte tijd te leven.
Dit alles wordt verteld in een flashback, want in het laatste couplet is zijn jonge vrouw overleden. Rocky is nu weduwnaar en voedt zijn dochter alleen op. Hij voelt een diep verdriet telkens als hij naar zijn dochter kijkt, die sterk op haar moeder lijkt, en nu doet hij in zijn eentje de dingen die hij vroeger samen met zijn vrouw deed. Toch voelt hij ook hoop, in de wetenschap dat zijn vrouw vanuit de hemel over hem en hun dochter waakt en dat zijn liefde voor haar altijd zal blijven bestaan.
Elk van de eerste drie coupletten – die elk een hoofdstuk in het leven van het stel beschrijven – eindigt met een gevoel van angst voor het onbekende bij de vrouw, uitgedrukt in het refrein: "Rocky, ik heb nog nooit...", gevolgd door de passende aanvulling ("verliefd geweest", "een baby gehad", "moeten sterven") en de onzekere woorden: "Ik weet niet of ik het kan." Beiden beseffen echter dat de kracht die ze in elkaar vinden hen kan helpen elke uitdaging aan te gaan. Aan het einde zegt Rocky: "Als de wereld zou vergaan, is jouw liefde veilig bij mij." In het vierde refrein stelt Rocky zich voor dat hij zijn overleden vrouw hoort zeggen: "Rocky, je weet dat je al eerder alleen bent geweest, je weet dat je het kunt," en dat ze hem op haar eigen manier nog steeds kan bijstaan in zijn tijd van nood.
Twee maanden na de originele versie van Roberts, op 11 juli 1975, nam de Amerikaanse countryzanger-liedjesschrijver Dickey Lee een versie van het nummer op. Deze werd de volgende maand als single uitgebracht, de vijfde single in totaal en tevens de titeltrack van zijn gelijknamige album dat in september van dat jaar verscheen. Het nummer werd een top tien hit in de Noord-Amerikaanse countrycharts en bereikte de nummer 1-positie in de Amerikaanse countryhitlijsten en bereikte de negende plaats in de Anglo-Canadese countryhitlijsten. Lee bracht zijn versie ook ten gehore in het Amerikaanse countrymuziekprogramma Pop! Goes the Country op 7 februari 1976.
Begin 1976 werd het nummer gecoverd door de West-Duitse schlagerzanger en platenproducent Frank Farian en bewerkt tot de Duitse taal door Hans-Ulrich Weigel. In deze versie waren er onvermelde vrouwelijke vocalen in het refrein te horen, die de vrouw en dochter vertegenwoordigden (zowel in de Engelstalig opname van Roberts als die van Lee zongen de mannelijke artiesten vanuit alle perspectieven), terwijl Farian vanuit het perspectief van de titelfiguur zong. Het nummer werd uitgebracht als de derde single en titeltrack van Farians studioalbum uit 1976 met dezelfde naam en was een succes, voornamelijk in Duitstalige landen en een crossoverhit in Nederlandstalige gebieden. Het bereikte de eerste plaats in West-Duitsland, de tweede plaats in Oostenrijk, de derde plaats in Zwitserland, de zesde plaats in Nederland en een bescheiden hit die de achtentwintigste plaats bereikte in Belgisch Limburg. Farian lipsynchroniseerde zijn versie in het West-Duitse televisieprogramma Disco op 27 maart 1976 en in het Nederlandse televisieprogramma Toppop op 14 mei 1976.
Nederlandse platenbazen Peter Koelewijn en Will Hoebee hoorden de Duitse versie van "Rocky" en besloten om een Nederlandstalige versie van het nummer te maken. De Nederlandse tekst werd geschreven door John Eshuis onder het pseudoniem C.A.R. Pano. Zij besloten om de refreinen van hun versie ook door een vrouw te laten inzingen; net zoals de Duitse versie van Farian. Voor de vrouwenstem kwamen zij uit bij Bonnie St. Claire (van wie de naam niet werd vermeld op de oorspronkelijke uitgave), terwijl de mannenstem werd ingezongen door Robert Bommel, professioneel bekend als Don Mercedes, in de toonsort van Lee's versie. De versie van Mercedes werd op 13 april 1976 uitgebracht als single die niet op een album stond en werd een nummer 1-hit in de Nederlandse Top 40, de Nationale Hitparade en een voorloper van de Vlaamse Ultratop 50, die de Duitse bewerking van Farian, die als basis diende voor de versie van Mercedes, in de hitlijsten overtrof. Mercedes lipsynchronisatie zijn versie van het nummer in het Nederlandse muziekprogramma Toppop op 22 mei 1976.
Andere opmerkelijke versies
Eind 2004 bracht het Nederlandse novelty-duo Bad Brothers (bestaande uit Frank Hoek en Nol Roos), gebaseerd op de Nederlandstalige versie van Mercedes, een danceversie van het nummer uit als single. Deze single werd een bescheiden hit in Nederland en bereikte begin 2005 de 57e plaats in de Nederlandse Single Top 100.
In februari 2009 werd een andere Nederlandstalige danceversie, gebaseerd op het arrangement van Bad Brothers, uitgebracht als single die niet op een album verscheen. Deze versie werd gezongen door de Nederlandse zangers Addie Timmermans en Jolanda van de Wetering en was opnieuw een bescheiden hit in Nederland, met een piekpositie van nummer 36 in de Single Top 100 in mei 2009.
.jpg)
