Ron Boots begon al in 1985 te experimenteren met sequencers. Hij gebruikte de Yamaha CS10 synthesizer en de resultaten zijn te horen op cassettes zoals Linear Waves (1987), Dreamweaver (1987) en Moments (1988). In 1988 begon hij de samenwerking met Bas Broekhuis onder de naam Project Two Point One. Verder werkte hij ook samen met de Britse muzikant John Kerr in 1990. Boots brengt zijn eerste eigen solo-cd uit in 1990, genaamd Dreamscape. De invloed van Steve Roach is met name te horen op zijn cd's Dreamscape (1990) en Ghost of a Mist (1991). Zijn meest populaire albums volgden in 1993 en 1994: Different Stories and Twisted Tales en Detachment of Worldly Affairs. Deze albums zijn ritmisch en horen bij het ambient-genre. Hiermee brak Ron Boots door in de hoek van de elektronische muziek. Het album Cutting Branches (1995) laat goed de twee kanten van Ron Boots zien: enerzijds de zoete, meditatieve en relaxte muziek en anderzijds de ritmische, hypnotische kant. Daarna volgde Screaming Whispers (1996) een prototype voor de volgende albums met als opvallende barok-achtig album: Tainted Bare Skin (1998). Daarna experimenteerde Ron Boots met bijvoorbeeld zijn album: Too Many Secrets (1997). Geïnspireerd door de televisieserie The X-Files volgde de "truth" tetralogie die bestaat uit Out there lies the Truth (1996), The Truth is Twisted (1996), Truth or Dare (1997) en Four the Truth (1998). De volgende albums waaronder Close But Not Touching (2000), Liquid Structures In Solid Form (2002) en Area Movement (2003) volgden met het gebruikelijke Ron Boots motief. In 2006 werkte Boots mee aan het album The Tale of the Warlock van Gert Emmens om het produktieklaar te maken. In 2008 kwam het album See Beyond Times And Look Beyond Words uit, waarop Paul Ellis en Martijn Ruissen meewerkten als componist. Gert Emmens verzorgde de solo's van het nummer The Hour of the Wolf van dit album. Tevens spelen Harold vd Heijden, Henri Peeters, Paul Ellis, Martijn Ruissen en Frank van Bogaert mee op enkele nummers. In 2008 brengt Ron Boots weer een gevarieerd soloalbum via Groove Unlimited onder de naam Mea Culpa uit, waar wederom Harold van der Heijden op drums en Michel van Osenbruggen (bijnaam Synth.nl) op effectapparatuur meespelen.
In 2010 verscheen hij met een album onder de groepsnaam Morpheusz. In 2011 kwamen de albums La Caída de Hormigón en Ante Oculos uit. Begin 2012 werd Ron Boots genomineerd voor de Schallwelle Preis (Deutscher preis für elektronische musik) als beste internationale artiest. Op 29 mei 2012 gaf Ron Boots samen met REMY & Friends een concert in de Grote of St.Bavokerk in Haarlem genaamd The Return of Planet X. Het concert was een combinatie van elektronische en klassieke muziek.
Groove Unlimited
In 1995 begon een langdurige samenwerking met Kees Aerts. Hun samenwerking ging zover dat ze het platenlabel Groove Unlimited oprichtten en elektronische muziek distribueerden. In juni 2011 verliet Aerts Groove Unlimited en zette Boots het bedrijf alleen voort.
registratie van Web-concert op 28 november 2020; gehouden vanuit Byss van Bas Broekhuis vanwege coronapandemie; daarna nog aanvullende opnamen, tracks: 1; 7:08 (28:51), 2: 36:55 (22:43) en 3: 59:59 (28:00)
2000 - Schwingungen Auf CD Vol. 63: April Breeze, The Running, The Mystery, Raining Bells, Spring Birds, Summerwind, Only with you, Khazed Dum en The Seeding
2000 - Schwingungen Auf CD Vol. 67: Close, But Not Touching, Save It For A Rainy Day en Well! So What?
2000 - The 80's Box (6 cd's): oude cassettes
2000 - World Wide Kind (Japans): World Wide Kind met Kees Aerts
2002 - Moogazyn: Take Off
2002 - Sequences #27: Sequences Piece samen met Kees Aerts
2018 - E-Scape 2018, tracks Cries in the mist en Thunder Road; verder opnamen van Code Indigo, Frank Dorittke, Volt, Concept Devices, Gazz Collins en Code Indigo met Klaus Hoffmann-Hoock; het album is opgedragen aan die laatste aka Cosmic Hoffmann, overleden oktober 2017