| Salish Sea Salishzee | ||||
|---|---|---|---|---|
De Salish Sea, met de open Stille Oceaan linksonder, en van daaruit landinwaarts: de Straat van Juan de Fuca, de smalle Puget Sound rechtsonder, en de brede Straat van Georgia in het midden. Sediment uit de Fraser River toont zich als een groenachtige pluim in de Strait of Georgia. | ||||
| Locatie | ||||
| Zee | Stille Oceaan | |||
| Coördinaten | 48° 56′ NB, 123° 4′ WL | |||
| Type | zeearm / binnenzee | |||
| Oppervlakte | 18.000 km² | |||
| Diepte (max.) | 670 m | |||
| Diepte (gem.) | 130 m | |||
| Plaatsen | Seattle, Vancouver, Surrey, Tacoma, Victoria, Everett, Nanaimo | |||
| Foto's | ||||
| ||||
De Salish Sea is een marginale zee, binnenzee of zeearm, van de Stille Oceaan, gelegen in de Canadese provincie British Columbia en de Amerikaanse staat Washington. Het omvat de Straat van Georgia, de Straat van Juan de Fuca, Puget Sound en een ingewikkeld netwerk van verbindende kanalen en aangrenzende waterwegen.
De zee strekt zich uit van de kanalen van de Discovery Islands ten noorden van de Strait of Georgia tot Budd Inlet aan het zuidelijke uiteinde van Puget Sound. Het wordt gedeeltelijk gescheiden van de open Stille Oceaan door Vancouver Island en het Olympic Peninsula.
Een groot deel van de kust maakt deel uit van de Pacific Northwest megalopolis van het noordwesten van de Verenigde Staten. De regio wordt als anker gekenmerkt door Vancouver in het noorden en Seattle in het zuiden. Andere belangrijke steden aan de Salish Sea zijn onder andere Bellingham, Port Angeles, Port Townsend, Everett, Tacoma, Olympia en Bremerton in Washington, en Victoria en Nanaimo in British Columbia. In 2021 woonden er 8,76 miljoen mensen in de regio.
De Salishzee is ongeveer 440 km lang en heeft een oppervlakte van ongeveer 18.000 km², wat ongeveer even groot is als de Golf van Riga in Noord-Europa. Dit combineert het totale oppervlak van de Straat van Georgia (6.400 km²), de Straat van Juan de Fuca (4.400 km²), Puget Sound (2.500 km²), Desolation Sound (1.100km²) en diverse andere waterlichamen (3.600 km²). De zee heeft een gemiddelde diepte van 130 m en bereikt een maximale diepte van 670 m in Jervis Inlet.
De Transboundary Georgia Basin–Puget Sound Environmental Indicators Working Group definieert de grenzen van de Salish Sea als:
Het stroomgebied van de Salish Sea (exclusief het stroomgebied van de bovenste Fraser River) heeft een totale oppervlakte van ongeveer 110.000 km², wat meer dan zes keer het oppervlak van de zee zelf is. Belangrijke rivieren die in zee uitmonden zijn onder andere de Fraser River, Nisqually River, Nooksack River, Puyallup River, Skagit River, Snohomish River en Squamish River.
De toevoer van zoet water naar de Salish Sea vanuit talrijke rivieren en de introductie van zout uit de Straat van Juan de Fuca creëren een zoutgehaltegradiënt, die sterk varieert afhankelijk van seizoenswisselingen in oceaanstromingen en rivierafvoer. De Fraser River is de grootste zoetwaterbron met een gemiddelde afvoer van 3.475 m3/s en een maximale afvoer van 17.000 m3/s.
De Salish Sea bevat meer dan 400 eilanden, waarvan de meeste kunnen worden ingedeeld in een van drie eilandengroepen: de Discovery Islands, Gulf Islands en San Juan Islands.
Whidbey Island in Washington is het grootste en meest bevolkte eiland met een totale oppervlakte van 436,9 km² en een geschatte bevolking van 69.480 in 2010. Bainbridge Island, ook in Washington, is het dichtstbevolkte eiland met 354 inwoners/km² in 2019. Het grootste eiland aan Canadese kant is verreweg Texada Island met een oppervlakte van 300,45 km², maar met een bevolking van 1000–2000 mensen.
Het eerste bekende gebruik van de term "Salish Sea" was in 1988, toen Bert Webber, emeritus hoogleraar geografie en milieusociale studies aan het Huxley College of the Environment van Western Washington University in Bellingham, Washington, de naam creëerde voor de gecombineerde wateren in de regio met de bedoeling de namen Georgia Strait en Puget Sound aan te vullen. en de Straat van Juan de Fuca niet te vervangen. De invoering van de term, zei hij, zou het bewustzijn vergroten over het verzorgen van de wateren en ecosystemen van de regio. Webbers inspanningen worden gecrediteerd met de officiële erkenning van de term in Canada en de VS.

De Coast Salish zijn de inheemse volkeren die in het zuidwesten van British Columbia en het noordwesten van Washington langs de Salish Sea wonen en een gemeenschappelijke taalkundige en culturele oorsprong delen. De Coast Salish worden gezien als een van de belangrijkste culturele en taalkundige takken van een grotere groep die bekendstaat als Salishan of Salish en de Salishtalen gebruiken. Vijf divisies van de Salishtaalfamilie worden erkend, waarbij Coast Salish en Interior Salish de belangrijkste twee zijn. De Salishtaalfamilie bestaat uit 23 afzonderlijke talen. Europese en Amerikaanse ontdekkingsreizigers ontmoetten voor het eerst Salishan-volk langs de noordwestkust van de Stille Oceaan aan het eind van de 18e eeuw. De eerste gedetailleerde informatie werd verkregen door de expeditie van Lewis en Clark van 1804–1806. De term "Salish" werd oorspronkelijk alleen gebruikt voor de Interior Salish Flathead-stam die in de regio Flathead Lake, Montana woonde. Halverwege de 20e eeuw was het uitgebreid om alle mensen die een vergelijkbare taal spraken te omvatten. De Flathead Nation blijft hun taal en cultuur Salish noemen. Een variantnaam voor Flathead Lake is "Selish Lake". Er bestaat in een van de Coast Salish-talen geen overkoepelende titel voor dit gebied of zelfs maar een algemeen gedeelde naam voor welke waterlichamen dan ook maar.
In augustus 2009 keurde het British Columbia Geographical Names Office een resolutie goed waarin werd aanbevolen dat de Geographical Names Board of Canada de naam Salish Sea zou aannemen, afhankelijk van goedkeuring door de United States Board on Geographic Names. De naam werd eind oktober 2009 goedgekeurd door de Washington State Board on Geographic Names. Het werd goedgekeurd door de United States Board on Geographic Names op 12 november 2009, en door het British Columbia Geographical Names Office in februari 2010. De Franse naam Mer des Salish is ook officieel in Canada.
De regio die deze waterwegen omvat, staat ook bekend als het Georgia-Puget of Puget-Georgia Basin, of in het enkelvoud als de Georgia Depression, het Georgia Basin of Puget Sound, enzovoort. Het Canadese deel van de regio werd in 1792 door George Vancouver genoemd en wordt vaak aangeduid als de Golf van Georgia, een term die de Straat van Georgia en alle andere wateren aan de rand ervan omvat, evenals de gemeenschappen langs de kusten of op de eilanden. Net als de term "Puget Sound" verwijzen de termen "Georgia Strait" en "Gulf of Georgia" naar de algemene regio, evenals naar het waterlichaam.