Samenhang

In de topologie, een deelgebied van de wiskunde, wordt een topologische ruimte samenhangend genoemd, als het niet mogelijk is de ruimte op te delen in twee disjuncte, niet-lege, open deelverzamelingen. Een deelruimte van een topologische ruimte kan ook samenhangend zijn en wel als de deelruimte onder de geïnduceerde topologie samenhangend is. Samenhang betekent in de euclidische topologie van een deel van het vlak of van de driedimensionale ruimte wat er gewoonlijk onder wordt verstaan, namelijk dat de verzameling een geheel is, dus niet in twee of meer delen kan worden gesplitst waar ruimte tussen zit.

Definitie

Een topologische ruimte (X,𝒯) heet samenhangend als er geen twee open, niet-lege, deelverzamelingen A en B zijn, waarvoor geldt dat A∪B=X en A∩B=∅︀.

In deze definitie mag de kwalificatie open ook door gesloten worden vervangen. Een equivalente definitie luidt: Een topologische ruimte (X,𝒯) heet samenhangend als X en de lege verzameling de enige clopen, zowel open als gesloten, deelverzamelingen zijn. Om te bepalen of een deelverzameling van X open is, beperken we ons tot de deelruimtetopologie.

Voorbeelden

  • ℝn met de gewone metriek is samenhangend voor ieder n∈ℕ.
  • Ieder interval in ℝ met de gewone metriek is samenhangend. Op homeomorfisme na zijn er vijf samenhangende deelruimten van ℝ:
    • de open intervallen, inclusief de open halfrechten en de hele ℝ – Er kan geen enkel punt met behoud van de samenhang worden verwijderd.
    • de halfopen intervallen, inclusief de gesloten halve lijnen – Er is een punt dat met behoud van de samenhang kan worden verwijderd.
    • de gesloten intervallen – Er zijn twee punten die met behoud van de samenhang kunnen worden verwijderd
    • de singletons
    • de lege verzameling
  • De deelverzameling (0,1)∪(2,3) van ℝ met de gewone metriek is niet samenhangend. Kies bijvoorbeeld A=(0,1) en B=(2,3). Duidelijk is dat A en B beide open en niet leeg zijn en er geldt dat A∪B=X en A∩B=∅︀.

Wegsamenhangendheid

Er wordt het begrip wegsamenhangendheid of padsamenhangendheid ingevoerd, om mee aan te tonen of een verzameling samenhangend is of niet. Daarmee wordt een samenhang gedefinieerd die inhoudt dat elke twee punten in de topologische ruimte door een pad of weg zijn verbonden.

Men moet eerst definiëren wat onder een pad wordt verstaan.

Een functie p:[0,1]→X heet een pad tussen de punten a en b uit een topologische ruimte (X,𝒯) als p continu is, p(0)=a en p(1)=b.

Een topologische ruimte (X,𝒯) heet dan wegsamenhangend of padsamenhangend als er voor alle twee punten a,b∈X een pad bestaat.

Wegsamenhang en samenhang

Wegsamenhangendheid blijkt over het algemeen wat gemakkelijker aan te tonen dan samenhangendheid. De begrippen betekenen niet hetzelfde. Wegsamenhangendheid blijkt wel samenhang te impliceren, maar omgekeerd hoeft samenhangendheid niet wegsamenhang te impliceren.

Een voorbeeld is de topologische sinuscurve,

{(x,sin⁡1x):x∈(0,1]}∪{(0,0)},

die wel samenhangend is, maar niet wegsamenhangend.

De ruimte ℝn is een voorbeeld van een ruimte die wegsamenhangend is.

Samenhang en wegsamenhang zijn continu-invariante eigenschappen. Dit houdt in dat het continue beeld van een verzameling met een continu-invariante eigenschap ook die eigenschap heeft.

Samenhangende deelverzamelingen

Uit de definitie volgt dat de lege verzameling, evenals alle singletons samenhangend zijn. Een topologische ruimte waarvan alle deelruimten, met uitzondering van de lege verzameling en de singletons, onsamenhangend zijn, heet totaal onsamenhangend.

Een discrete topologie is totaal onsamenhangend. Een ander voorbeeld vormen de rationale getallen met de gewone topologie.

Voorbeelden van wegsamenhang