Sebastia (Arabisch: سبسطية, Sabastiyah; Grieks: Σεβαστή, Σεβάστεια, geromaniseerd: Sevasti, Sevasteia; Hebreeuws: סבסטיה, Sebastiya; Latijn: Sebaste) is een Palestijns dorp op de Westelijke Jordaanoever van de Staat Palestina in het gouvernementNablus, ongeveer 12 kilometer ten noordwesten van de stad Nablus. Het grondgebied van de gemeente Sebastia is 2890 km2.
In 1997 had Sebastia 2.171 inwoners en in 2017 ongeveer 3.205 (2017).
Geschiedenis
Sebastia wordt beschouwd als een van de oudste continu bewoonde plaatsen op de Westelijke Jordaanoever. Beginnend als een landbouwkundige woonplaats in de 11e eeuw v.Chr. in Kanaan, in de IJzertijd van de Levant. In de 9e eeuw v.Chr. werd naast Sebastia de stad Samaria gebouwd die als hoofdstad diende van het noordelijke koninkrijk Israël. Rond 720 v.Chr. werd het hele gebied door het Neo-Assyrische Rijk ingenomen. Daarna werd het een administratief centrum onder Assyrisch, Babylonisch en Perzisch bestuur.
Tijdens de vroeg-Romeinse periode werd de stad uitgebreid en versterkt door Herodes de Grote, die het hernoemde tot Sebastia ter ere van keizer Augustus. Het Griekse woord sebastos betekent "verhevene," net als het Latijnse augustus.
Sinds het midden van de 4e eeuw wordt de stad door christenen en moslims geïdentificeerd als de begraafplaats van Johannes de Doper, wiens vermeende graf tegenwoordig deel uitmaakt van de Nabi Yahya-moskee. In de 7e eeuw werd het gebied door het Rashidun-kalifaat[bron?] veroverd op de Byzantijnen, waarna het onder islamitische invloed kwam.
Tussen de olijfboomgaarden van Sebastia zijn restanten gevonden van gebouwen, die dateren tot de 9e eeuw v.Chr. Er hebben zich hier vele culturen gevestigd. Daardoor werd Sebastia een toeristische trekpleister, waarmee inwoners hun geld verdienen, naast hun inkomen uit de olijf- en fruitboomgaarden.
Ondanks politieke en bestuurlijke restricties hebben de gemeente Sebastia en zijn partners uitgebreide inspanningen geïnvesteerd om de culturele erfenis van de plaats in stand te houden, te hernieuwen en te vieren. Deze initiatieven zijn geworteld in een diep begrip van de historische continuïteit van de stad, zijn onderliggende identiteit en de onlosmakelijke verbondenheid van de archeologische heuvel, de historische stad en de levende gemeenschap van Sebastia.
Israëlische nederzettingen
Sinds de bezetting door Israël in 1967 zijn er verspreid over de Westelijke Jordaanoever, op Palestijns grondgebied, Israëlische nederzettingen - illegaal onder Internationaal recht - gebouwd die zich steeds verder uitbreiden en de Palestijnse dorpen langzamerhand inkapselen en van elkaar afsluiten. Palestijns land wordt langzamerhand geannexeerd. Ook in Sebastia worden de Palestijnse inwoners door het Israëlische leger samen met de kolonisten uit de nederzettingen geïntimideerd; boeren wordt het bewerken en oogsten van hun land verhinderd.
Bij de olijfoogst in november 2019 werden de Palestijnse boeren door Israëlische militairen van hun land geweerd. Ze vonden eerder ook dode varkens op hun land dat overstroomd was met afvalwater uit de nabijgelegen nederzetting.
Archeologie als land-onteigening
Israël wordt ervan beschuldigd archeologie als politiek middel te gebruiken om Palestijns grondgebied te annexeren door Palestijnse bewoners er van te onteigenen. Palestijnse gebieden en plaatsen worden door Israël met namen uit de Hebreeuwse Bijbel aangeduid. Archeologische vondsten worden zich door Israël toegeëigend en naar eigen Israëlische musea en universiteiten overgebracht.
Het dorp Sebastia herbergt een aantal belangrijke archeologische vindplaatsen en is een strijdpunt geworden (met name sinds 2023) tussen de Palestijnse Autoriteit en de Israëlische overheid die de Westelijke Jordaanoever langzaam verder annexeert.
Sinds 2026 is de archeologische site in het dorp Unesco-Werelderfgoed. Vanwege de gevaarlijke situatie van landonteigening onder de militaire bezetting van Israël is het in 2026 direct al toegevoegd aan de lijst van 'Bedreigd werelderfgoed van Palestina'.
De Israëlische autoriteiten en kolonisten beweren dat de Palestijnen de archeologische vindplaatsen verwaarlozen en verwoesten, ook die in Sebastia, en dat ze daarom onder
Israëlisch beheer moeten komen. De Israëlische Civil Administration (ICA) is van plan de gehele archeologische acropolis van Sebastia en omliggend gebied van 1800 dunams te onteigenen. Daaronder valt ook privaat land van de inwoners van Sebastia en het nabij gelegen dorp Burqa.
In februari 2026 verwierp de (ICA) het verweer van de inwoners van Sebastia tegen de onteigeningsbevelen. Ngo Emek Shaveh noemt de aangekondigde onteigening van Sebastia's archeologische vindplaats een "flagrante schending van het internationaal recht, waarmee archeologie verandert in een mechanisme van controle, uitwissing en annexatie".
↑Preliminary Results of the Population, Housing and Establishments Census, 2017 (PDF). Palestinian Central Bureau of Statistics (PCBS) (Report). State of Palestine. February 2018. pp. 64–82. Retrieved 2023-10-24.
12(en) Centre, UNESCO World Heritage,Sebastia.UNESCO World Heritage Centre.Geraadpleegd op 5 februari 2026.
.jpg)
