Sébastien Dewaest

Jeugd

Dewaest speelde tot 2011 bij de Franse eersteklasser Lille OSC, hij kreeg hier zijn opleiding waar hij in de jeugdteams samen speelde met landgenoten Eden Hazard en Gianni Bruno. In het seizoen 2010/11 speelde hij tot de winterstop twee wedstrijden voor het tweede elftal van Lille, dat in de Franse vierde klasse uitkomt. Dewaest slaagde er evenwel niet in om door te stromen naar het eerste elftal van de club.

KSV Roeselare

In de winterstop van het seizoen 2010/11 nam de Belgische tweedeklasser KSV Roeselare hem over van Lille. Hij maakte zijn debuut op 26 maart 2011 in de wedstrijd tegen OH Leuven. In zijn eerste half jaar zou hij uiteindelijk aan vijf wedstrijden komen. In de volgende twee seizoenen maakte Dewaest indruk en kwam hij aan 53 wedstrijden waarin hij 4 goals scoorde. Door zijn goede prestaties lokte hij de interesse van verschillende eersteklassers.

Sporting Charleroi

Voor aanvang van het seizoen 2013/14 werd bekend dat Dewaest overstapte naar eersteklasser Sporting Charleroi. Hij maakte zijn debuut in de thuiswedstrijd tegen KRC Genk waarin hij al na achttien minuten moest invallen voor Jonathan Vervoort. Zijn eerste goal maakte hij in de thuiswedstrijd tegen Cercle Brugge. Hij kwam in zijn eerste seizoen in eerste klasse uiteindelijk aan 31 wedstrijden en 5 goals. In het seizoen 2014/15 haalde hij play-off 1 met Charleroi, zelf speelde hij dat seizoen 40 wedstrijden waarin hij 3 doelpunten maakte.

KRC Genk

Op 10 augustus 2015 werd bekend dat hij de overstap maakte naar KRC Genk waar hij een vijfjarig contract ondertekende. Hij moest er de vervanger worden van Kara Mbodj, die kort daarvoor naar RSC Anderlecht was overgestapt. Zijn eerste goal maakte hij in de wedstrijd tegen zijn ex-ploeg Sporting Charleroi. In het seizoen 2017/2018 kwam Dewaest weinig aan spelen toe door een zware knieblessure die hij in juni 2017 opliep, hij keerde echter in januari 2018 sterker terug en tekende een maand later een contractverlenging tot de zomer van 2022 bij Genk. Op 15 september 2018 maakte hij de enige goal (en dus ook de winning goal) in de topper tussen Genk en RSC Anderlecht. Het seizoen 2018/19 werd uiteindelijk een zeer succesvol seizoen voor Dewaest want naast dat hij een onbetwistbare titularis werd won hij op 17 mei 2019 ook nog eens de landstitel met Genk op het veld van Anderlecht. Door zijn goede prestaties van het afgelopen seizoen werd het contract van Dewaest eind juni 2019 verlengd tot de zomer van 2023.

Na het vertrek van Leandro Trossard in de zomer van 2019 zal Dewaest vanaf het seizoen 2019/20 de aanvoerdersband dragen bij Genk. In de Belgische supercup tegen KV Mechelen, op 20 juli 2019, speelde Dewaest zijn eerste officiële wedstrijd met deze aanvoerdersband. Hij wist in de 14e en 60e minuut te scoren en leidde Genk zo op weg naar een 3-0-overwinning.

Aan het begin van het seizoen 2020/21 raakte Dewaest zijn basisplaats en aanvoerdersband kwijt onder trainer Hannes Wolf. In september 2020 werd hij naar de B-kern verwezen, dit door enkele incidenten op training met onder meer trainer Wolf. Enkele dagen later werd Wolf ontslagen, in onderling overleg werd echter beslist dat Dewaest niet zal terugkeren naar de A-kern van Genk.

Op 7 januari 2021 maakte Genk bekend dat Dewaest voor een half seizoen uitgeleend zal worden aan de Franse tweedeklasser Toulouse FC. Hij kwam in zeventien wedstrijden in actie voor de club, die dat seizoen derde werd in de Ligue 2. Hierdoor mocht de club barragewedstrijden spelen, met als inzet promotie naar de Ligue 1. Toulouse nam daarin de maat van Grenoble Foot 38, maar trok in de dubbele confrontatie tegen FC Nantes aan het kortste eind. Na dit half jaar keerde Dewaest terug naar Genk waar hij mocht beschikken. Hij sloot er aan bij de B-kern alvorens een nieuwe club gevonden te hebben.

Op 20 juli 2021 maakte Genk bekend dat Dewaest opnieuw uitgeleend zou worden, gedurende één seizoen aan reeksgenoot Oud-Heverlee Leuven. Dewaest was het gehele seizoen basisspeler onder coach Marc Brys, hij kwam in 29 competitiewedstrijden in actie. In al deze wedstrijden begon hij in de basisopstelling. Na de uitleenbeurt keerde hij terug naar Genk waar hij nog één seizoen onder contract stond, hij paste echter niet in de plannen van hoofdcoach Wouter Vrancken en moest meetrainen met de B-kern.

Op 30 september 2022 verscheen Dewaest aan de aftrap in een competitiewedstrijd van Jong Genk, de beloftenploeg Genk die dat seizoen instroomde in de Challenger Pro League. Op 9 december 2022 liet Hans Somers hem ook starten tegen Club NXT.

AEL Limassol

In januari 2023 trok Dewaest definitief de deur achter zich dicht bij Genk, dat de 31-jarige verdediger naar de Cypriotische eersteklasser AEL Limassol liet vertrekken. De club werd op dat moment getraind door Čedomir Janevski, met Kevin Mirallas kwam hij er bovendien een landgenoot tegen die eveneens een deel van zijn jeugdopleiding bij Lille OSC had genoten. In zijn eerste halve seizoen in Cyprus plaatste Dewaest zich met Limassol voor de bekerfinale, daarin ging hij als basisspeler met 0-1 onderuit tegen Omonia Nicosia.

Francs Borains

In de zomer van 2024 keerde Dewaest terug naar België, waar hij bij tweedeklasser Francs Borains tekende. Dewaest werd dat seizoen als luxe-invaller gebruikt bij de Henegouwers – in zijn dertien competitie-optredens viel hij acht keer in het slotkwartier in –, maar de club waardeerde zijn rol in de kleedkamer en brak zijn contract na afloop van het seizoen 2024/25 open tot 2026. Na zijn tweede seizoen bij Francs Borains zette Dewaest op 34-jarige leeftijd een punt achter zijn spelerscarrière. Zijn laatste profwedstrijd speelde hij op 11 april 2026, uitgerekend tegen Jong Genk.