Seksverslaving
Seksverslaving is een term die verwijst naar een oncontroleerbare aandacht voor alle uitingen van (menselijke) seksualiteit. De term is beladen omdat hij doorgaans gebezigd wordt in kringen met een christelijke achtergrond waar gesuggereerd wordt dat genezing ervan noodzakelijk is. Een objectief oordeel over het obsessief beleven van seksualiteit wordt in de regel door een religieuze levenshouding verhinderd.[bron?]
In de psychiatrie en seksuologie wordt in plaats van ‘seksverslaving’ meestal een neutralere term gebruikt, zoals ‘seksueel compulsief gedrag’. De DSM vermeldt seksverslaving niet. Het handboek noemt in de categorie gedragsverslavingen alleen de gokverslaving en niet seksverslaving. De toepasselijke wetenschapsdisciplines – geneeskunde, psychologie en seksuologie – spreken van een obsessieve-compulsieve stoornis met een sterk seksueel aspect. Als mogelijk tweede typering vindt men in de DSM "een gebrekkige impulsbeheersing".
ICD-11 bevat alleen de term "dwangmatig-seksueel-gedrag-stoornis" (code 6C72); de diagnose maakt geen gebruik van het begrip verslaving.
Noch DSM-5, noch DSM-5-TR, noch ICD-10, noch ICD-11 noemt het een verslaving.
Geschiedenis
De term is populair gemaakt door Patrick Carnes, een Amerikaan die de opvatting heeft dat een verhoogde mate van seksuele activiteit als vorm van een verslaving beschouwd mag worden. Als oprichter van de International Institute for Trauma and Addiction Professionals (ITAAP) (vertaling: Internationale instituut voor trauma en verslavings-professionals) en een aantal behandelingscentra voor verslavingszorg en de certificering voor de CSAT (Certified Sex Addiction Therapist, gecertificeerde seksverslavings-therapeut) heeft hij persoonlijk financiële belangen bij de instandhouding en propageren van deze term.
Hoewel velen hem als de "uitvinder" van de term "seksverslaving" in zijn publicatie van 1983 beschouwen moet hiervoor naar Dr. Lawrence J. Hatterer gekeken worden, een overtuigde voorstander van conversietherapie. Dr. Hatterer beschouwt o.a. homoseksualiteit als (een vorm van) verslaving die te behandelen is.
Hoewel de term 'seksverslaving' beladen is, wint hij wel terrein. Verslavingsklinieken bieden hulp aan seksverslaafden en ook de reguliere GGZ biedt behandeling aan.
Kenmerken
- Het seksueel gedrag is onbeheerst.
- Het seksuele gedrag heeft ernstige neveneffecten en gaat voorbij aan risico's (vnl. geslachtsziekten).
- Het seksuele gedrag functioneert als drug, als emotionele pijnstiller.
- Het seksuele gedrag kent een progressief verloop met steeds ernstiger gevolgen zoals sterk wisselende gemoedstoestanden (diepe depressie - roes - katergevoel).
- Belangrijke taken/verantwoordelijkheden (gezin, werk, vrienden) worden verwaarloosd.
De kritiek vanuit de wetenschap is met name de vaagheid van de analyse door termen als gedrag en patroon. Zo zou de term patroon ook de graad van seksuele emancipatie van de sociale omgeving aanduiden.
Gevolgen
- Verlies van vrienden, partner en/of van contacten met de familie.
- Schaamte- en schuldgevoelens over het verslavingsgedrag.
- Aard en frequentie van seksuele activiteiten kunnen leiden tot zelfverwonding en het oplopen van soa's zoals herpes, hepatitis B of zelfs besmetting met het hiv-virus. Er zijn voorbeelden bekend van mensen die door wurgseks zichzelf onbedoeld hebben opgehangen.
- De verslaafde kan ernstige juridische problemen krijgen door zijn gedrag op bijvoorbeeld internet; de verslaafde kan zijn baan verliezen of zelfs in de gevangenis belanden vanwege o.m. exhibitionisme, voyeurisme, stalking, kinderporno, seksueel misbruik en verkrachting.
- Financieel kan de verslaving ook grote klappen uitdelen doordat de verslaafde doorgaans veel geld uitgeeft aan het bezoeken van prostituees of pornografisch materiaal. Met de opkomst van sekstelefoonlijnen en breedbandinternet loopt de verslaafde dit gevaar meer binnenshuis.
Hulp
Organisaties die seksverslaafden helpen hanteren vaak twaalfstappenprogramma's die te vergelijken zijn met het programma van de Anonieme Alcoholisten; de werkgroepen heten (SCA) Sex Compulsives Anonymous, Sex and Love Addicts Anonymous (SLAA) en Sexaholics Anonymous (SA).[bron?] Voor een deelname aan deze hulpverlening is een geloof (in een god of de Bijbelse God) geen vereiste.
Hulpverlening, gegeven vanuit het standpunt dat zij een obsessieve-compulsieve stoornis hebben met een sterk seksueel aspect, wordt meestal gegeven door een seksuoloog-psycholoog van instellingen zoals de RIAGG.
Literatuur
- Gertjan van Zessen, "Seksverslaving, begrijpen en veranderen", Amsterdam, Uitgeverij SWP, 2009, ISBN 978-90-8850-056-5
- Hannie van Rijsingen, "Seks, alles of niets", Haarlem, Uitgeverij J.H. Gottmer / H.J.W. Becht bv, 2005, ISBN 90-6834-201-0
- Eugène M. Goede, Van Trauma Naar Triomf, Amsterdam, Uitgeverij Mens Onder Mensen, 2003. ISBN 90-807876-1-2
- Sexaholics Anonymous, Sexaholics Anonymous, 1989, ISBN 09622887-3-X
Zie ook
- Patrick Carnes
- Nymfomanie
- Seksuele onthouding
- Hyperseksualiteit
- Satyriasis - vorm van seksualiteit bij mannen
- Persistent sexual arousal syndrome - PSAS - genetische afwijking
- Confession sexuelle d'un anonyme russe - Een seksuele bekentenis van een anonieme Rus, Franstalig boek
Externe links
- seksverslaving.nl - Stichting Nationaal Preventie en Informatie Bureau Seksverslaving (Nederland)
- Anonieme seks- en liefdeverslaafden Vlaanderen
- ↑ American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition. American Psychiatric Publishing, Arlington, VA, pp. 485. ISBN 978-0-89042-555-8 "Note that the word addiction is not applied as a diagnostic term in this classification, although it is in common usage in many countries to describe severe problems related to compulsive and habitual use of substances."
- ↑ compulsive sexual behavior disorder. Gearchiveerd op 1 augustus 2018.
- 1 2 3 Ley, David J., Compulsive Sexual Behavior Disorder in ICD-11. Psychology Today (24 januari 2018). Geraadpleegd op 27 december 2018.
- ↑ Hall, Timothy M., Bershad, Anya, Shoptaw, Steven (15 februari 2024). The ASAM Principles of Addiction Medicine. Lippincott Williams & Wilkins, '53. Compulsive Sexual Behaviors', unpaginated. ISBN 978-1-9752-0157-9 "(CSBD), has been included in the International Classification of Diseases, 11th edition (ICD-11), under impulse control disorders rather than as an addiction disorder. CSBD has significant differences from substance use disorders (SUD) [...] Though the concept of a general sexual addiction or hypersexual disorder has a long history, it has not been supported by rigorous or replicated studies and has not so far produced evidence-based treatments."
- ↑ Martinez-Gilliard, Erin (2023). Sex, Social Justice, and Intimacy in Mental Health Practice: Incorporating Sexual Health in Approaches to Wellness. Taylor & Francis, unpaginated. ISBN 978-1-000-84578-5. Gearchiveerd op 4 april 2023. Geraadpleegd op 5 March 2023 "'Sex addiction' is also referred to as a diagnosis or presenting problem. Sex addiction is not a diagnosis in the DSM-5-TR and identified as Compulsive Sexual Behavior in the ICD-11 rather than an issue of addiction."
- ↑ Dhuffar-Pottiwal, Manpreet (2022). Behavioral Addictions: Conceptual, Clinical, Assessment, and Treatment Approaches. Springer International Publishing, p. 163. ISBN 978-3-031-04772-5. Geraadpleegd op 27 July 2023 "Given that we do not yet have definitive information on whether the processes involved in the onset and maintenance of the disorder are equivalent to substance abuse disorders, gambling, and gaming (Kraus et al. 2016), CSBD is not included in the grouping of disorders due to substance and addictive behaviors, but rather in that of impulse control disorders (Kraus et al. 2018)."
- ↑ Bowman, Todd (2022). Reclaiming Sexual Wholeness: An Integrative Christian Approach to Sexual Addiction Treatment. Zondervan Academic, p. 161. ISBN 978-0-310-09311-4. Geraadpleegd op 27 July 2023.
- ↑ Goleman, Daniel, "Some Sexual Behavior Viewed as an Addiction", October 16, 1984, pp. Cl, C9. Geraadpleegd op 15 november 2012.
- ↑ The Stories Behind Sex Addiction. cbsnews.com. Geraadpleegd op 10 July 2017.
- ↑ Ley, David J., Who Is The Real Father of Sex Addiction?. Psychology Today (2 October 2015). Geraadpleegd op 11 August 2024.
- ↑ Boek: Sex Addiction, A Critical History, published in 2015, Barry Reay, Nina Attwood, Claire Gooder
- ↑ Boek: Changing Homosexuality in the Male, 492 pages, Publisher: McGraw-Hill; 1st edition (1970), taal: Engels, ASIN: B0006CU7GY
- ↑ Jones, Will, Sexuality can change. Here’s the proof. Faith and Politics (5 april 2019). Gearchiveerd op 28 december 2019. Geraadpleegd op 11 August 2024.
- ↑ Edwin Kreulen, Seksverslaving ontstaat vaak in eenzaamheid. Trouw (16 april 2010). Geraadpleegd op 11 februari 2022.
- ↑ Steeds meer seksverslaafden in Nederland. ad.nl. Geraadpleegd op 16 februari 2022.
- ↑ sa-nederland.nl - Enkele gebruikelijke bezwaren tegen SA