Shapur was de zoon van Yazdagird I en Shushandukht en had twee broers, Bahram en Narse. Na de dood van de Arsacidische Armeense koning Khosro IV besloot Yazdagird I de Armeense kroon aan zijn oudste zoon Shapur te geven, in plaats van aan Khosro's neef Artaxias IV.
Tijdens Shapurs regering in Armenië concentreerde hij zich op verzoening en vestigde hij vriendschappelijke betrekkingen met de adel. Hij deed er alles aan om de christelijkeArmeniërs tot het zoroastrisme te bekeren, maar had daar weinig succes mee.
In 420 werd Yazdagird I in Hyrcania vermoord door Sassanidische edelen, waarop Shapur Armenië snel verliet en naar Ctesiphon reisde om de Sassanidische troon op te eisen. Hij regeerde echter slechts korte tijd, totdat hij werd vermoord door de edelen en de geestelijkheid, die alle zonen van Yazdagird wilden verdrijven. Na de moord op Shapur kozen de edelen een andere Sassanidische prins, Khusro, de zoon van Bahram IV, tot koning van het Sassanidische Rijk. Ook deze regeerde slechts kort, en werd nog hetzelfde jaar opgevogd door Bahram V.
Munten
De munt geslagen door Shapur IV verschilt van de gebruikelijke Sassanidische munten. De afbeelding van de Sassanidische keizer staat gewoonlijk op de voorzijde van de munt, maar op de achterzijde is, in plaats van het vuuraltaar met zijn twee verzorgers, de afbeelding van Shapur IV te zien met een ongebruikelijke hoed versierd met twee ramshoorns. In de rand van de munt, naast de afbeelding van Shapur, staan inscripties in het Pahlavi-schrift, die als volgt vertaald kunnen worden: "šhpwhry zy lba 'lmn'n mlk", wat vertaald kan worden als: Shahpur, de grote koning der Armeniërs.
De muntdatum is onbekend, maar uit de bewijzen blijkt duidelijk dat deze tussen 414 en 420 na Christus is geslagen. Op de munt zijn geen elementen van Zoroastrische rituelen te vinden (het vuur en de bijbehorende taferelen).
