Simon Hollósy

Simon Hollósy
Persoonsgegevens
Geboren	Sighetu Marmației, 2 februari 1857
Overleden	Tjatsjiv, 8 mei 1918
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan	Kunstacademie van München
Leermeester	Bertalan Székely, Ludwig von Löfftz, Otto Seitz, Alois Gabl
Beroep	kunstschilder
Oriënterende gegevens
Leerling(en)	Arthur Garguromin-Verona, Gyula Tichy, Tyra Stenberg, Marian Kazimierz Olszewski, Aleksander Augustynowicz, Yuliy Heorhiyovych Virah, Alexander Mogilevsky, Mstislaw Doboezjinski, Konstantin Istomin, Stanisław Jarocki
Stroming	naturalisme, Kunstenaarskolonie Nagybánya
Stijl	portret
Beïnvloed door	Jules Bastien-Lepage, Jules Breton, Henri Murger, Émile Zola, Lev Nikolajevitsj Tolstoj, Fjodor Dostojevski, Gustave Courbet
Werkgever	Nyugat
Erkenning en lidmaatschap
Kunstenaars­map­locatie	Frick-kunstreferentiebibliotheek
Links
RKD-profiel
Portaal    Kunst & Cultuur

Gertenyesi Simon Hollósy (Máramarossziget, Oostenrijk-Hongarije, 2 februari 1857 – Técső, Oostenrijk-Hongarije, tegenwoordig Oekraïne, 8 mei 1918) was een in Armenië geboren Hongaarse kunstschilder.

Simon Hollósy was een afstammeling van de Transsylvaans Armeense familie Hollósy (Korbuly). Zijn vader, Simon Hollósy Sr., was een koopman die na 1848 zijn naam van Korbuly in Hollósy veranderde.

Simon Hollósy volgde zijn kunstopleiding in Boedapest en vervolgens aan de kunstacademie van München. In die stad stichtte hij in 1886 een eigen schildersschool, die ontvankelijk was voor het impressionisme en de plein air-schilderkunst.

In 1886 bracht hij met zijn leerlingen voor het eerst een zomer door in Nagybánya, waarmee hij aan de basis stond van de kunstenaarskolonie van Nagybánya.

• Schilderijen
• 
  A jó bor
  De goede wijn
  (1884)
• 
  Maiskolf-pellers
  (1885)
• 
  Két tűz között
  Tussen twee vuren
  (1892)

In 1894 studeerde Tivadar Kosztka Csontváry ook een half jaar schilderkunst bij hem. Gyula Rudnay was eveneens zijn leerling, zowel in München als in Nagybánya.

In 1896 stichtte Hollósy samen met Károly Ferenczy, István Réti, János Thorma en Béla Iványi-Grünwald de kunstenaarskolonie van Nagybánya, en vanaf dat moment bracht hij daar zijn zomers door met zijn school in München.

Vanaf 1902 verruilde hij Nagybánya voor plaatsen als Fonyód en Técső, terwijl hij 's winters in München bleef werken.

• 
  Schets voor
  Rákóczi-induló
  Rákóczi Mars
  (1899)
• 
  Aratás után
  Na de oogst
  (1908)
• 
  Szénaboglyák
  Hooioppers II
  (1912)
• 
  Tavaszi hangulat (Tisza partja)
  Lentestemming (De Tiszaoever)
  (1912)
• 
  Önarckép
  Zelfportret
  (1916)