Simon Sprietsma

Simon Sprietsma (1966) is een Nederlands architect, vooral bekend vanwege zijn ideeën voor de inrichting van de openbare ruimte in Amsterdam-Centrum. Zijn werk is vrijwel onbekend, maar iedereen die sinds 1990 over de Dam heeft gelopen, kent zijn werk.

Sprietsma kreeg zijn opleiding aan de Technische Universiteit Delft (1985-1990) en het Berlage Instituut (1990-1992). Hij ging werken bij de Dienst Openbare Ruimte van Gemeente Amsterdam.

Sinds de jaren negentig is hij constant bezig met het inrichten en herinrichten van de openbare ruimte in die stad, waarbij hij steeds moet kiezen welke verkeersstroom belangrijker is dan een ander. Hij moet voorts rekening houden met wat historisch past in de binnenstad. Hij ontwierp (mede) de bankjes (en plaatsen daarvan) en ander straatmeubilair. Sprietsma ontwierp voorts bruggen in nieuwbouwwijken in Amsterdam-Noord en de grote Jip Golsteijnbrug. Sprietsma's handtekening in de stad is terug te vinden door het ontbreken van de Amsterdammertjes in de door hem ingerichte ruimte. Dit is bijvoorbeeld terug te zien bij het Spui, ooit een plek met talloze verkeerwerende paaltjes, na herinrichting zijn ze er niet te vinden.

Toen in 2026 een symposium over zijn werk werd gehouden in de Zuiderkerk zag hij dat ondanks studie vooraf er toch dingen waren die anders uitpakten dan verwacht. Zo kijkt hij met gemengde gevoelens terug op de keitjes op de Dam, die door een besparing niet afgevlakt werden en constant ergernis opleveren bij degenen die er overheen lopen; anderzijds straalt de inrichting een rust uit bij de dodenherdenking op 4 mei. Positief pakte uit de slingerende brug aan de noordkant van Amsterdam Centraal Station; hij had geen vermoeden dat het een plaats was om over het IJ te kunnen staren. Andere projecten zijn de Rode Loper tijdens de bouw van de Noordzuidlijn, de Oranje Loper, inrichting Noordplein en rond 2025 de inrichting van Zeeburgereiland en Steigereiland en de verbinding daartussen.