Jaren zestig
SR4-1 Spatz
In 1964, hetzelfde jaar dat de "Schwalbe" op de markt kwam, verschenen nog twee "vogelmodellen", de Spatz (mus) en de Star (Spreeuw). Ze hadden een nieuw frame, nog steeds met een laag lopende centrale buis, maar nu was een deel als plaatframe uitgevoerd. Er was minstens met een half oog gekeken naar het ontwerp dat Louis Lepoix voor de Kreidler Florett had gemaakt. Daarmee waren het in elk geval meer "echte" bromfietsen, en niet de gemotoriseerde fietsen waar de SR1 en SR2 aan deden denken. De Spatz had veel overeenkomsten met de KR50, de Star leek onderhuids veel op de KR51 Schwalbe. De "Spatz"-modellen werden in West-Duitsland geïmporteerd en verkocht door het postorderbedrijf Neckermann. Deze modellen waren aangepast aan de West-Duitse wetgeving: ze hadden geen accu en geen claxon en waren begrensd tot 40 km per uur.
- De SR4-1P Spatz verscheen in juni 1964. Voor deze bromfiets was flink gewinkeld bij de bromscooters, mogelijk om overtollige onderdelen te verwerken: van de KR50 kwam de voorvork, de koplamp en het stuur en van de KR51 Schwalbe het elektrisch gedeelte, de wielen, de remmen, de achtervering, de bagagedrager en de ingesloten kettingaandrijving. De machine had nog de rijwindgekoelde motor van de KR50, met twee versnellingen en pedaalstart ("Moped").
- De SR4-1K die al snel verscheen had vaste voetsteunen en een kickstarter ("Mokick").
- In 1967 werden beide modellen vervangen door de SR4-1SK, met een sterkere, door Simson zelf ontwikkelde motor (2,3 pk in plaats van 2 pk). Alle "Spatz" modellen hadden een eenpersoons zadel. De namen werden samengesteld uit de uitvoering: "P" voor "Pedale", "K" voor "Kickstart" en SK voor "Simsonmotor" en "Kickstart".
SR4-2 Star
- De SR4-2 Star kwam in de herfst van 1964 op de markt en was volop voorzien van dezelfde onderdelen die ook bij de KR51 Schwalbe waren gebruikt. De Star kreeg meteen de nieuwe, door Simson ontwikkelde 3,4 pk motor met geforceerde luchtkoeling, drie versnellingen en een kickstarter. Vanwege de nieuwe motor kon nu ook een duopassagier worden meegenomen. De Earles-type voorvork kwam van de Schwalbe, net als de wielen, de remmen en de elektrische installatie. De eerste versie SR4-2 werd van 1964 tot 1968 geproduceerd. De motor kreeg de aanduiding M53KF (KF stond voor Kickstarter en Fußschaltung).
- In 1968 verscheen de SR4-2/1, die een verbeterde motor, de M53/1KF kreeg. Deze motor liep mooier, maar zorgde ook voor een verlaging van het brandstofverbruik met ongeveer 7%. De SR4-2/1 werd ook een aantal malen herzien. De ivoorkleurige rubberdelen werden vervangen door zwart rubber en ook de kleuren van de bromfiets zelf en zelfs die van het logo werden gewijzigd.
Toen de Star in 1975 werd opgevolgd door de S50 waren er 505.800 stuks geproduceerd. Dat was ruim drie maal zo veel als de "Spatz", die echter al in 1970 uit productie was gegaan. Toch was de Star populairder, waarschijnlijk vanwege de sterkere motor en de mogelijkheid een duopassagier mee te nemen.
SR4-3 Sperber
De SR4-3 Sperber kwam in 1967 op de markt en werd naast de bestaande "Spatz" en "Star" geproduceerd. Dit waren ook meer "bromfietsen", terwijl de Sperber met zijn 4,6 pk motor, grotere tank én langer zadel meer als "lichte motorfiets" (Kleinkraftrad) verkocht werd. Hij haalde dan ook 75 km per uur. Daardoor was er een rijbewijs nodig om hem te mogen besturen. De Sperber had vier versnellingen en een rijwindgekoeld motorblokje. Het frame was grotendeels overgenomen van de "Star" maar verstevigd door een extra framebuis onder de tank. Om het rijcomfort te vergroten kreeg hij hydraulische schokdempers en om het onderscheid met de rode "Star" en "Spatz" bromfietsen te maken werd hij uitsluitend in "Olympiablau" geleverd. In 1972 werd de productie weer beëindigd, toen er ca. 80.000 stuks verkocht waren. Dat kwam doordat er binnen de DDR weinig vraag was en omdat de export vrijwel niet op gang kwam. Bovendien was er al een opvolger gekomen: de SR4-4 Habicht.
.jpg)
.jpg)
