
Sina Khani is een Duits-Iraanse multidisciplinaire kunstenaar, muzikant, cabaretier en filmmaker, actief in Amsterdam, Berlijn en Bochum. Hij is de bedenker en hoofdartiest van de satirische webserie Creeps From The Middle East, bekend om zijn mix van absurdistische humor, mockumentary-elementen en maatschappijkritiek.
Sina Khani studeerde in 2008 af aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Hij werkte in zijn beginjaren als muzikant, schilder en talkshowhost, voordat hij zich richtte op film. Zijn programma The Sina Khani Show, geproduceerd via Mediamatic, volgde het format van de late-night talkshow. Hij ontving onder meer gasten als Peter Klashorst en Harry Merry. Tot zijn projecten behoort de studentenkortfilm Inhalal versus Exhalal, die werd vertoond op het Nederlands Film Festival.
Khani bracht enkele singles uit via het Haarlemse label Blowpipe Records, waaronder Shrek en Hot Dog Bling (2015), en later Loving Me Is Easy Because I’m Beautiful (2018). Hij regisseerde de videoclip voor het nummer "The Sky-Fun Reels And Angelica Kneels" van Harry Merry (2014). In 2016 voerde hij een hymne uit voor de Duitse voetbalclub VfL Bochum, waarmee hij zijn waardering voor het team uitdrukte.
Khani is de hoofdcreator van Creeps From The Middle East (of: Creeps), een zwart-wit, semi-gescripte comedyserie. De serie combineert satire, performance en confrontatie en heeft controverse veroorzaakt. In 2024 meldde FeltenINK dat Hans Teeuwen juridische stappen overwoog vanwege een scène in Looking for Hans, een film van Creeps, na provocerende interacties waarbij Khani betrokken was. De serie bevat bijdragen van diverse artiesten uit muziek, theater en comedy, waaronder Mohsen Namjoo, Gover Meit, Adelheid Roosen, Hans Teeuwen en Tarik Sadouma. De Internet Movie Database vermeldt Creeps From The Middle East – Europapa or the Blood of Others onder zijn credits en behandelt persoonlijke thema’s zoals cultureel erfgoed, integratie en manipulatie.
Sina Khani verscheen als gast van Michiel Lieuwma in Open Geesten #26, een podcastaflevering waarin hij zijn onafhankelijke format en creatieve filosofie besprak. Khani is lid van The Unsafe House, een in Amsterdam gevestigd kunstcollectief. De groep omschrijft haar werk als een verkenning van klassieke artistieke thema’s en praktijken via hedendaagse en experimentele methoden. In samenwerking met Curtis Yarvin stelde The Unsafe House een project voor het U.S. Pavilion op de Biënnale van Venetië 2026 voor, bedoeld om een alternatieve benadering van conventionele tentoonstellingsformaten te presenteren.
In The Unsafe House Podcast interviewden Khani en Ruth Spetter Tarik Sadouma, Mohsen Namjoo en Ronja Brainstorm.
Khani heeft verschillende publieke optredens gedaan, waaronder een verschijning in de Duitse datingshow First Dates, waarin hij verklaarde dat geen enkele vrouw met hem zou moeten daten.
In februari 2026 richtte Khani samen met software-ingenieur en dichter Hichem Touati The Unsafe Journal op, een tijdschrift dat zichzelf omschrijft als een ‘safe space for unsafe ideas’. Het tijdschrift bevat onder andere bijdragen van Pussy Riot, Barbara van Ittersum, Ko de Kok, Tunç Topçuoglu en Eduard Padberg.
Creeps from the Middle East werd door FeltenINK beschreven als provocatief, en bedoeld om culturele tegenstellingen en hypocrisieën bloot te leggen. Khani’s werk roept bij sommigen vragen op over de grenzen tussen satire en persoonlijke aanval.
Sinds augustus 2025 werkt Khani mee aan het project Leipzig & the Wokies (Scorched Earth) van The Unsafe House, een film over de annulering van een gepland evenement aan de Hochschule für Grafik und Buchkunst (HGB) in Leipzig vanwege beschuldigingen van extremisme.
Sina Khani schreef samen met Tunç Topçuoğlu het satirische manuscript Fart School tijdens zijn studie aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Het werk werd oorspronkelijk gecanceld door Linda van Deursen en Will Holder vanwege de inhoud, die als provocerend werd beschouwd, maar werd zeventien jaar later volledig gepubliceerd om de hypocrisie aan te tonen en geïnstitutionaliseerde kunst en artistieke censuur te bekritiseren.