Spijswetten zijn religieuze voorschriften over toegestaan voedsel en de bereiding ervan.
In de Hebreeuwse Bijbel staat bijvoorbeeld welke dieren Israëlieten wel mogen eten ("reine dieren") en welke niet ("onreine dieren"). Ze mogen van de landdieren bijvoorbeeld alleen herkauwende dieren met gespleten hoeven eten, en daarom geen varkensvlees; verder geen oesters en bepaald gevogelte. De spijswetten zijn onder meer te vinden in Leviticus 11, in het Hebreeuws ook wel bekend als Wajikra. De joodse versie van de spijswetten heet Kasjroet. Orthodoxe joden hanteren deze wetten nog steeds. Gelovige joden, of joden die de traditie respecteren, eten daarom ook geen varkensvlees.
De meeste christenen achten de spijswetten op hen niet van toepassing. Ze beschouwen de spijswetten als ingevoerd voor het Joodse volk ten tijde van de trek door de woestijn, waar weinig reinigingsmiddelen zoals schoon water aanwezig waren en voedsel moeilijker gedurende langere tijd goed te houden was. Enkele christelijke religieuze groeperingen, zoals de zevendedagsadventisten en de Russische oudgelovigen, houden zich wel aan de joodse spijswetten.