station Marteau is een voormalige spoorweghalte langs de Belgische spoorlijn 44 in het gehucht Marteau (bij Spa). Deze stopplaats was er nog niet bij de indienststelling van de spoorlijn op 17 februari 1855 (de dienstregeling van 11/03/1877 voorziet geen stop in Marteau), maar werd pas geopend op 1 oktober 1891. Er stond (zeker in 1864) wel al een houten chalet tussen het spoor en de weg Pepinster-Spa, als woning voor de overwegwachtster van overweg 13 (die een bosontginningsweg moest beveiligen). De stopplaats lag op 2.405 meter van het station van La Reid en op 2.095 meter van het station van Spa.
Verschillende redenen gaven aanleiding tot het openen van deze halte in dit gehucht van slechts enkele huizen en twee straten:
Na de aanleg van het dubbelspoor op spoorlijn 44 in 1903 kreeg Marteau 2 perrons van elk 195 meter lengte en een houten 'station' bestaande uit een wachtzaal en een lokaal voor het afleveren van biljetten.
De Staatsspoorwegen (voorloper van de NMBS) planden al vóór de Eerste Wereldoorlog meerdere keren om de stopplaats af te schaffen, maar bewoners van Winamplanche konden dat via toenmalige minister Xavier Neujean vermijden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog en tot 1 juli 1920 stopten er geen treinen in Marteau.
Nadien (en zeker vóór 1926) werd het houten gebouw nog uitgebreid met een lokaaltje voor de 'piocheurs', spoorwegarbeiders. In 1942 demonteerden Duitse soldaten het tweede spoor en recupeerden de rails voor gebruik aan het Russische front. In 1949 bevond het geheel zich in een dergelijk vervallen staat dat het vervangen werd door een betonnen schuilhuisje.
De spoorlijn Pepinster-Spa werd in juni 1971 geëlektrificeerd.Met het IC/IR-plan van 3 juni 1984 werd de stopplaats van Marteau gesloten, tot grote spijt en ontevredenheid van de leerlingen van de nabijgelegen hotelschool.