Steven Blankaart

Steven Blankaart
Steven Blankaart
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 24 oktober 1650Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats MiddelburgBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 23 februari 1704Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats AmsterdamBewerken op Wikidata
Academische achtergrond
Alma mater Universiteit van FranekerBewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied geneeskundeBewerken op Wikidata
Links
Dbnl-profiel

Steven of Stephan Blankaart / Blankaert (Latijn : Steph. Blancardi) (Middelburg, 24 oktober 1650 - Amsterdam, 23 februari 1704) was een Nederlandse medicus, natuurkundige en entomoloog, die op hetzelfde terrein actief was als Jan Swammerdam. De 'iatro-chemicus' (letterlijk: dokter-scheikundige) werd bekend vanwege zijn injectietechniek, die hij toepaste bij het bestuderen van de bloedvaten. Hij is de auteur van het eerste Nederlandstalige boek over kinderziektes.

Biografie

Blankaart was de zoon van Nicolaas Blankaart, leraar Grieks en geschiedenis te Bentheim en Middelburg, die naar Heerenveen verhuisde om hofarts te worden van Albertine Agnes. In 1669 werd hij benoemd in Franeker als hoogleraar. De carrière van zijn zoon begon met een baantje als apothekersassistent. In 1674 verhuisde hij naar Amsterdam, nadat hij was gepromoveerd in de filosofie en medicijnen aan de Universiteit van Franeker.

Blankaart was een volgeling van Franciscus de le Boë Sylvius, die propageerde om enorme hoeveelheden thee en koffie te drinken en onderzoek deed naar syfilis.

Blankaart liet zich leiden door de principes van René Descartes, het Cartesiaanse dualisme, en werd een van de artsen die zich bezighielden met empirische wetenschap. Observatie was belangrijk, en speculatie werd afgewezen. Om te bewijzen dat insecten niet spontaan ontstaan uit verrotting en dat ze zich uit eitjes ontwikkelen, voerde hij experimenten uit die eerder in Florence waren gedaan door Francesco Redi.

Hij trouwde in 1682 met Isabella de Carpentier, de dochter van een dominee uit Amersfoort en in 1683 kregen ze een kind. Bij zijn huwelijk woonde hij in de Warmoesstraat. Blankaart deed onderzoek naar de opvoeding van kinderen en incontinentie. Blankaart had contact met de mystieke Antoinette Bourignon - het paradijs zou naar zijn mening werkelijkheid worden met een stedelijk verbod op alcohol - en werkte samen met Maria Sibylla Merian bij de publicatie van haar werk. Blankaart woonde bij zijn overlijden in de Leidsestraat en is begraven in de Westerkerk te Amsterdam (grafnummer 214ZZ)

Werken