Volgens de definitie van UNICEF is een straatkind elk kind onder de 18 jaar voor wie de straat de vaste verblijfplaats of de belangrijkste bron van inkomsten is geworden, en dat onvoldoende wordt beschermd of begeleid door volwassenen.
Naar schatting leven tussen de 100 en 150 miljoen kinderen op straat.
Om recht te doen aan de verschillende situaties waarin deze kinderen zich bevinden, verdeelt de VN-kinderrechtenorganisatie straatkinderen (vaak aangeduid als Children in Street Situations) in drie specifieke categorieën:
- Kinderen óp straat (Street-working children)
- Situatie: Deze kinderen besteden het grootste deel van hun dag op straat om te werken.
- Activiteiten: Ze verdienen geld met baantjes zoals bedelen, schoenen poetsen of straatverkoop.
- Familieband: Ze hebben nog regelmatig contact met hun familie en keren 's avonds meestal terug naar huis.
- Kinderen ván de straat (Street-living children)
- Situatie: Voor deze groep is de straat (inclusief kraakpanden of braakliggend terrein) hun daadwerkelijke woon- en slaapplaats geworden.
- Familieband: De band met hun familie is (vrijwel) volledig verbroken door vlucht, mishandeling of verlating.
- Zelfstandigheid: Zij moeten volledig zelfstandig zien te overleven zonder enige bescherming van volwassenen.
- Kinderen van straatgezinnen (Children from street families)
- Situatie: Deze kinderen leven en wonen samen met hun hele gezin op de straat.
- Dynamiek: Hoewel ze opgroeien in extreme armoede en dakloosheid, hebben ze, in tegenstelling tot de andere groepen, wel de constante aanwezigheid en steun van hun ouders of familieleden
Wereldwijd leven straatkinderen veelal in de sloppenwijken van steden. Straatkinderen zijn niet per definitie thuisloos of zonder familie, maar leven in een situatie waar geen bescherming, toezicht of sturing door verantwoordelijke volwassenen is. Ze vormen een kwetsbare groep en zijn vaak slachtoffer van geweld of misbruik.
