| Tarole | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
een kleine snaardrum | ||||
| Classificatie | ||||
| Fabrikanten | ||||
| Nicolas Grégoire | ||||
| ||||
De Tarole is een kleine trommel met een intense klank. Hij wordt gebruikt in militaire orkesten maar ook in Braziliaanse samba-ensembles en is een van de belangrijkste instrumenten in Edgard Varèse's Ionisation, een partituur die volledig aan percussie is gewijd. De zeer eigenzinnige instrumentatie combineert sirenes, bellen, zwepen, trommels, maracas, castagnetten, piano en andere aambeelden. In dit werk, gecomponeerd in 1933, worden de zevenendertig instrumenten bespeeld door dertien muzikanten. De negende muzikant bespeelt niet alleen de tarole, maar ook de snaredrum en het hangende cimbaal. Heitor Villa-Lobos gebruikt de tarole ook in de toccata van zijn Bachianas brasileiras nr. 8 (1944). De tarole (een combinatie van de woorden "trommel" en "rollen"), ontworpen in 1851 door trommelbouwer Nicolas Grégoire, heeft de vorm van een platte, dunne doos – waardoor hij gemakkelijk te vervoeren is – met twee membranen en spanstangen die zichtbaar zijn rond de bovenste randen. Een instrument van grote lichtheid en helderheid.