Teleangiëctasieën zijn blijvend verwijde bloedvaatjes vlak onder het oppervlak van de huid, zichtbaar als rode vaattekening met maximaal zo'n 1 millimeter doorsnede. Dikkere vaten worden geen teleangiëctasieën genoemd. Roodheid zonder dat er vaattekening zichtbaar is wordt erytheem genoemd. Teleangiëctasieën kunnen in verschillende vormen bij uiteenlopende aandoeningen voorkomen.
Het woord is etymologisch afkomstig van het Griekse
in het geheel '[overmatige] omvang van de eind-vaten (haarvaten)'.
Factoren en prikkels die teleangiëctasieën kunnen veroorzaken of verergeren zijn: veroudering, erfelijkheid, huidtype, alcoholgebruik, blootstelling aan de zon, langdurig op de huid smeren van corticosteroïden, of temperatuurschommelingen.