| Tepui | ||||
|---|---|---|---|---|
De Kukenán | ||||
| WWF-code | NT0169 | |||
| Bioom | Tropisch of subtropisch regenwoud | |||
| Ecozone | Neotropisch gebied | |||
| Florarijk | Neotropis | |||
| Oppervlakte | 48.700 km² | |||
| Website | Website WWF | |||
| ||||
Een tepui (Spaans: tepuy) is een scherp afgesneden tafelberg die veel voorkomt in de Gran Sabana in Venezuela. Ook is deze bergvorm te vinden in de buurlanden Guyana, Brazilië, Colombia en Suriname. Meestal komen de tepuis geïsoleerd voor, in plaats van deel uit te maken van een bergketen. Mede door deze genetische isolatie zijn er unieke dier- en plantsoorten geëvolueerd.

Het woord tepui is afkomstig van de inheemse taal Pemón en betekent "berg". Andere bronnen vertalen het woord als "woonplaats van de goden".
Een groot aantal van deze bergformaties hebben uitzonderlijke eigenschappen, zoals ongewoon verticale hellingen en vlakke toppen. Ze bestaan voor een groot deel uit zandsteen van de Roraima-formatie dat afgezet werd tijdens het Precambrium. Ze zijn ongeveer 1,7-1,5 miljard jaar oud.
De tepuis zijn zogenaamde inselbergen; de meer competente overblijfselen van een zandsteenplateau dat op de granieten sokkel werd afgezet. Deze sokkel wordt gevormd door het Guianaschild, een kraton dat de ondergrond vormt tussen de Amazone en de Orinoco, en tussen de Atlantische Oceaan en de Rio Negro. Toen deze laag in de loop van miljoenen jaren door erosie grotendeels afsleet, bleven deze grote geïsoleerde blokken over.
Tot de bekendste tepuis behoren de Autana, de Auyán-tepui (met de hoogste waterval ter wereld, de Ángelwaterval), de Roraima, de Kukenán en de Sarisariñama. Ook de Tafelberg in Suriname is een tepui.
In het zuidoosten van Venezuela, nabij de grens met Guyana en Brazilië, komen de meeste van deze karakteristieke morfologische structuren voor; het gebied Gran Sabana (grote vlakte; letterlijk "groot laken") wordt gekenmerkt door zo'n 115 tepuis. Vaak is het hoogteverschil met het omringende oerwoud meer dan 1000 meter. Op de top van sommige tepuis zijn door erosie opmerkelijke doolhofstructuren gevormd. Een belangrijk aantal tepuis bevindt zich in het Nationaal park Canaima, dat is uitgeroepen tot Werelderfgoed door de UNESCO.

De top van de bergen is door het hoogte- en klimaatverschil compleet geïsoleerd van het omringende woud. Het klimaat op de bodem is tropisch met constante hoge temperaturen en vochtigheidsgraad. Het klimaat op de top is zelfs nog vochtiger, maar ook veel minder warm. Aan de andere kant bemoeilijken de vochtige, extreem verticale wanden met hun natuurlijke kroonlijsten de migratie tussen het lager gelegen regenwoud en de top. Deze factoren bevorderden het ontstaan van endemische flora en fauna.
Door evolutionaire processen is een aantal unieke plant- en diersoorten ontstaan, wat de tepuis de bijnaam "de Galápagos van het vasteland" oplevert. Omdat er geen humus kan ontstaan vanwege de wind en het hoogteverschil, is de top arm aan voedingsstoffen. Hierdoor zijn er een groot aantal vleesetende planten geëvolueerd, meer bepaald het geslacht Heliamphora. In de boomtoppen aan de voet van de tepuis komen veel orchideeën en bromelia's voor.
De tepuis zijn van groot belang voor biologen. Veel soorten zijn nog niet geclassificeerd, en waarschijnlijk zijn er nog meer te ontdekken. De toppen van verscheidene tepuis zijn bedekt met dikke wolkenlagen (zoals de Pico de la Neblina) en zijn slechts gefotografeerd met behulp van radar vanuit helikopters. Sommige tepuis zijn nog niet door mensen beklommen.
Enkele diersoorten die hun naam aan de tepuis te danken hebben:

De belangrijkste tepuis zijn:

Het WWF erkent de Tepui als een eigen ecoregio met de code NT0169. De regio is niet aaneengesloten maar vormt een reeks hooglandeilanden in het Regenwoud van het Guianaschild.