De Toxandriërs waren een Germaanse stam die ongeveer ten zuiden van de Bergsche Maas en Maas woonde.
Plinius de Oudere situeerde de Texuandri "achter de Schelde". Vanaf de zee gezien, betekent dit dat ze ten oosten van de Oosterschelde woonden. Dit gebied heette in de middeleeuwen nog "Toxandrië".
Historici vermoeden dat ze voortkwamen uit de Eburonen en/of de Ambivarieten, twee stammen die op onbekende wijze verdwenen na de Gallische Oorlog. Volgens etymologen was Texuandri opgebouwd uit het woord tehswa ("rechts") en het suffix andra ("van het water"). De naam kan ook ontleend zijn aan de taxus, in analogie met "Eburonen".
Door oorlogen en onzekerheid, zoals de crisis van de derde eeuw, trokken veel Toxandriërs naar het zuiden en gingen daar op in de Gallo-Romeinse bevolking. Julianus Apostata wees het ontvolkte Toxandrië aan als woongebied van de Salische Franken (358).
· 
· 
- ↑ Plinius Maior (± 70). Naturalis historia (boek 4, alinea 31).
- ↑ Maurits Gysseling (1960). Toponymisch woordenboek van België, Nederland, Luxemburg, Noord-Frankrijk en West-Duitsland, p. 958.
- ↑ Lauran Toorians (2000). Taal in Nederland en België gedurende de Late IJzertijd en de Romeinse periode – in: Mémoires de la Société Belge d'Études Celtiques, 13.