
Thomas Larcher (Innsbruck, 16 september 1963) is een Oostenrijks componist, muziekpedagoog en pianist.
Larcher studeerde van 1981 tot 1986 aan de Universität für Musik und darstellende Kunst Wien in Wenen bij Heinz Medjimorec en Elisabeth Leonskaja (piano) en Erich Urbanner (compositie). Al gedurende zijn studie werd hij bekend als pianist van eigentijdse muziek. Hij trad op met de dirigenten Claudio Abbado, Pierre Boulez, Dennis Russell Davies en Franz Welser-Möst. Hij werkte samen met componisten als Heinz Holliger, Olga Neuwirth, Isabel Mundry en Johannes Maria Staud. In 1994 was hij oprichter van het festival Klangspuren in de Oostenrijkse deelstaat Tirol, een platform voor eigentijdse muziek, dat hij tot 2003 leidde. Verder richtte hij in 2004 het festival Musik im Riesen in Wattens op met steun van de Swarovski Kristallwelten .
Van 2001 tot 2004 was hij docent voor piano aan de Muziekacademie Bazel.
Nadat hem compositieopdrachten waren verleend voor het festival Mozartwoche Salzburg, het Lucerne Festival en door pianist Till Fellner richtte hij zich meer en meer op het componeren. Aanvankelijk was het vooral een uitbreiding voor zijn "eigen" instrument, de piano. In de loop van de jaren gebruikte hij nieuwe technieken in zijn werken voor piano. Al in die werken werd duidelijk dat hij buiten bekende stijlen treedt en soms ook buiten de klassieke muziek van de 20e eeuw. Voor de cd-productie IXXU (de subtitel voor zijn tweede strijkkwartet) in 2006 werd hij met de Preis der deutschen Schallplattenkritik bekroond.
In het seizoen 2019-2020 was Larcher composer in residence in het Koninklijk Concertgebouw te Amsterdam.