Geschiedenis
De Union pour la nouvelle République werd in oktober 1958 door Gaullisten opgericht ter ondersteuning van het beleid van generaal Charles de Gaulle, die in juni 1958 president van Frankrijk was geworden. De partijleiding kwam in handen te liggen van Jacques Soustelle en Roger Frey. De UNR boekte bij de parlementsverkiezingen van november 1958 een grote overwinning en veroverde, samen met gelijkgezinden, 206 van de 579 zetels in de Franse Assemblée Nationale.
De UNR en de links-Gaullistische Union démocratique du travail (UDT), "Democratische Unie van de Arbeid", gingen in 1962 een lijstverbinding aan. De lijstverbinding UNR-UDT kreeg bij de parlementsverkiezingen van 1962 232 van de 482 zetels in de Nationale Vergadering, net niet genoeg voor een absolute meerderheid. 35 Républicains indépendants ("Onafhankelijke Republikeinen") sloten zich na de verkiezingen bij de UNR-UDT fractie in het parlement aan, waardoor de Gaullisten en hun bondgenoten een absolute meerderheid verwierven.
Een groep leden van de UNR en UDT stelden zich voor de parlementsverkiezingen van 1967 kandidaat onder de naam Union démocratique pour la Ve République (UD-Ve), "Democratische Unie voor de Vijfde Republiek". Bij die verkiezingen verkreeg de UD-Ve 293 van de 487 zetels.
De gaullisten kregen een jaar later bij de parlementsverkiezingen van 1968, onder de naam Union pour la défense de la République ("Unie voor de Verdediging van de Republiek") met 293 van de 487 zetels een absolute meerderheid in de Assemblée nationale. Dientengevolge waren zij niet meer van de medewerking van hun bondgenoten afhankelijk, van de Républicains indépendants.
De naam Union pour la nouvelle République werd in 1971 gewijzigd in Union des démocrates pour la République (UDR), "Unie van Democraten voor de Republiek".
Frankrijk
