Groeistuipen
Johannes nam in 1900 zijn zonen Petrus, Antonius Vicentius en Stephanus Vullinghs op in het bedrijf dat omgezet werd in de firma J. Vullinghs & Zonen. Rond 1900 telde Vullinghs zo’n honderd personeelsleden. Onder hen Peerke Evers die na onenigheid met zijn baas in 1901 voor zichzelf begon onder de naam Van Engelen & Evers. De nieuwe generatie zorgde voor nieuw elan; in 1903 de installatie van een zuiggasmotor en in 1906 van een nieuwe stoommachine. De onderneming telt in 1906 106 werklieden. Begin 1915 trad Antonius Vullinghs uit de firma en richtte dat jaar met behulp van twee zonen, P. J. M. en A. A. M. Vullinghs te Apeldoorn een nieuwe fabriek op, ook hoofdzakelijk ter vervaardiging van gevlochten brandartikelen. Petrus en Stephanus zetten aanvankelijk gezamenlijk de zaak verder maar in augustus 1917 voegde P. J. F. M. Hegener te Eindhoven zich bij hen. Tevens vond dat jaar de oprichting van een filiaal te Weert (stad) plaats. Het was een traditioneel katholieke onderneming. Zo vond in 1918 op de feestdag van het H- Hart de plechtige intronisatie van een H. Hartbeeld plaats. Na afloop werd aan elk gezin der werklieden een dergelijk beeld geschonken ter bevordering van die intronisatie in eigen woning. In 1919-1920 werd het tweelaagse hoofdgebouw uit 1880 aan de Kapelstraat op dezelfde plaats vervangen door een modern hoofdgebouw (later Kapelstraat 73) waarvoor de drie firmanten Piet Vullinghs, Stephan Vullinghs en Piet Hegener op 2 september 1920 een gedenksteen plaatsen.
.jpg)
Bij de omzetting in 1923 van de firma J. Vullinghs & Zonen in een nv, Maatschappij tot Exploitatie van Bandweverijen en -Vlechterijen J. Vullinghs & Zonen, traden P. J. F. M. Hegener naast E. M. J. de Vlam te Eindhoven en J. A. H. Vullinghs te Heeze als directie op. Het maatschappelijk kapitaal bedroeg ƒ 500.000, waarvan geplaatst en gestort ƒ 231.000. De onderneming onderhield sterke banden met het centrum van de Duitse bandweverij, Elberfeld. Bij een commissarissenwisseling in 1925 werden Fr. W. Frowein te Hilversum en K. Frowein te vervangen door A. J. Brandt, Driebergen en Harald Frowein, Elberfeld. De firmanaam werd dat jaar ook gewijzigd in Textielmaatschappij J. Vullinghs & Zonen. In 1925 volgde de sluiting van het filiaal te Weert. In 1930 volgde een statutenwijziging waarbij het kapitaal van de nv gebracht werd op ƒ 500.000, verdeeld in 1000 aandelen, elk groot ƒ 500. In 1932 volgde de overname van alle bandweefgetouwen, pakmachines en bijbehorende hulpmachines van de Bredase firma J.F. Seegers & Zonen. In 1934 werd de bedrijfsnaam gewijzigd in Vullinghs' Band- Veter en Elastiekfabrieken nv. Naast vlechtwerk als veters werd ook de productie van nieuwe bandproducten als isolatieband uit glaszijde ter hand genomen. Vullinghs' trok in de jaren dertig ervaren vaklieden aan uit Wuppertal, de bakermat van de bandindustrie, die in het bedrijf leidinggevende functies kregen, onder wie: August Piepenbring (Lubtringshausen, 1877 - ) weverijchef; Heinrich Wittmer (Barmen, 1890 - ) chef van de vlechterij en Johann Missij (Moers, 1879 - ) voor de ververij. Piepenbring adviseerde ook bij de aankoop van nieuwe getouwen uit Wuppertal. Naast technisch hoogstaande artikelen zoals metaaldraadband voor radiolampen van Philips werden modische artikelen voor confectie, badkleding en woninginrichting geproduceerd. Voor de mode-artikelen diende Mode Industrie Van Kappel B.V., opgericht in 1929 in Amsterdam, als afzetkanaal die als grossier een monopoliepositie innam. In 1934 werd de fabriek uitgebreid met shedhallen voor de ververij.