W-kromme

Vlakke -kromme, met bron en put

Een w-kromme is een meetkundige kromme in een projectieve ruimte die invariant is onder een groep van projectieve transformaties met één parameter. -krommen werden voor het eerst in 1871 door Felix Klein en Sophus Lie onderzocht, die ze ook hun naam gaven. -krommen kunnen met alleen een liniaal worden getekend. Veel bekende krommen zijn -krommen, bijvoorbeeld kegelsneden, logaritmische spiralen, machten zoals , logaritmen en de helix of schroeflijn. Daarentegen zijn goniometrische functies geen -krommen. -krommen komen veel in het plantenrijk voor.

De letter W komt van het Duitse Wurf, dat een rij van vier punten op een lijn betekent. Een eendimensionale -kromme, die de beweging van een punt op een projectieve lijn weergeeft, is door zo'n rij bepaald. Het Duitse W-Kurve klinkt bijna hetzelfde als 'Weg-Kurve' en dat kan in Engels met path curve worden vertaald. Daarom vindt men in het Engels ook pathcurve.

Literatuur