Web-tv was een manier om via het televisiescherm te kunnen surfen op het internet. Vooral in de Verenigde Staten, Canada en Japan was dit populair. Hiervoor was een telefoonlijn, een web-tv-provider, een web-tv-device en een web-tv-afstandsbediening of -toetsenbord nodig.
Web-tv werd ook gebruikt als term voor het bekijken van videobeelden via het internet. De streaming-media-techniek maakte het mogelijk om beelden al te bekijken terwijl het bestand nog wordt gedownload. Door het 'on demand' (op aanvraag) bekijken van beelden kon men programma's kijken wanneer men wil (wat nu ook al kan met harddiskrecorders, settopboxen en TiVo's). De toekomstverwachting was destijds dat steeds meer televisiebeelden via crossmediaplatformen zoals internet of mobiele telefoon verspreid zullen worden.