West-Semitische talen
| West-Semitische talen | ||||
|---|---|---|---|---|
| Gegevens | ||||
| Taalfamilie |
| |||
| Onderverdeling | ||||
| Meest gesproken taal | Arabisch | |||
| ||||
De West-Semitische talen zijn een voorgestelde subgroep van de Semitische talen, naast de al lang uitgestorven Oost-Semitische talen. De term werd in 1883 bedacht door Fritz Hommel.
De groepering, die wordt ondersteund door semitici zoals Robert Hetzron en John Huehnergard, verdeelt de Semitische taalfamilie in twee takken: Oost- en West-Semitisch.
De West-Semitische talen omvatten de Arabische talen (inclusief Maltees), Ethio-Semitische talen, Moderne Zuid-Arabische talen, Oud-Zuid-Arabische talen en Noordwest-Semitische talen (waaronder Hebreeuws, Aramees en het uitgestorven Amoritisch en Ugaritisch).
De Oost-Semitische talen bestaan uit de uitgestorven Eblaïtische en Akkadische talen.
De Ethio-Semitische en Oud-Zuid-Arabische talen vertonen bijzondere overeenkomsten en worden vaak samen gegroepeerd als Zuid-Semitische talen. De classificatie van de Arabische talen is onderwerp van discussie. In oudere classificaties wordt het ingedeeld bij de Zuid-Semitische talen. Hetzron en Huehnergard verbinden het echter nauwer met de Noordwest-Semitische talen, en vormen zo de Centraal-Semitische talen. Sommige semitici blijven de oudere classificatie verdedigen, gebaseerd op het onderscheidende kenmerk van gebroken meervoudsvormen.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel West Semitic languages op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.