| Wet dream | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Studioalbum van Richard Wright | |||||||
| (Albumhoes op de Engelstalige Wikipedia) | |||||||
| Uitgebracht | oktober 1978 | ||||||
| Opgenomen | 20 januari-14 februari 1978 | ||||||
| Genre | rock | ||||||
| Duur | 2631 | ||||||
| Label(s) | Harvest Records Columbia Records Parlophone Records | ||||||
| Producent(en) | Richard Wright | ||||||
| Chronologie | |||||||
| |||||||
| (en) Discogs-pagina (en) MusicBrainz-pagina | |||||||
| |||||||
Wet dream is het debuutalbum van Richard Wright als soloartiest. Wright was destijds de toetsenist van Pink Floyd.
Wright nam Wet dream op tijdens Pink Floyds rust tussen Animals en The Wall, waarbij onenigheid ontstond in de band. Wright trok voor zijn eerste soloalbum (er zouden nog slechts twee volgen) naar Berre-les-Alpes, Frankrijk om er in de Super Bear Studios op te nemen. Het album werd voorzien van een hoesontwerp van Hipgnosis.
| Nr. | Titel | Duur |
|---|---|---|
| 1. | Mediterranean C (Wright) | 3:52 |
| 2. | Against all odds (Wright, Juliette Wright) | 3:57 |
| 3. | Cat cruise (Wright) | 5:14 |
| 4. | Summer elegy (Wright) | 4:53 |
| 5. | Waves (Wright) | 4:19 |
| 6. | Holiday (Wright) | 6:11 |
| 7. | Mad Yannis dance (Wright) | 3:19 |
| 8. | Drop in from the top (Wright) | 3:25 |
| 9. | Pink’s song (Wright) | 3:28 |
| 10. | Funky deaux (Wright) | 4:57 |
Op het originele album en de versie van One Way Records werd Juliette Wright, de vrouw van, genoemd als co-auteur van Against all odds. In 2023 bij een andere heruitgave werd haar naam niet genoemd voor dat nummer, maar wel voor Pink’s song.
In tegenstelling tot de aandacht die de twee genoemde Pink Floyd-albums kregen, zo weinig aandacht kreeg dit album. Het album haalde nergens een notering in de albumlijsten. Tot Wrights stomme verbazing kreeg het album in de jaren negentig een compact discversie.
Wouter Bessels schreef bij de heruitgave 2023 van Wet dream in IO Pages 187 (september 2023) een aantal opmerkelijke zaken. Die cd-versie was zonder Wrights medeweten uitgebracht; hij hoorde ervan tijdens een signeersessie van Broken china, zijn derde album. Het is dan 1996. Wrights verbazing gold met name dat zo’n amateuristisch album alsnog een heruitgave kreeg. Wright zou volgens Bessels ooit het plan hebben gevat het album opnieuw op te nemen (het zou er niet van komen). Die heruitgave in 2023 was een initiatief van schoonzoon Guy Pratt, die Steven Wilson had ingeschakeld om het geluid te verbeteren. Dat album liet hier en daar Wrights bijdragen aan Pink Floyd doorschemeren; bijdragen van Collins en White kwamen beter naar voren. Voor de platenhoes werd in 2023 Carl Glover ingeschakeld om ook die foto mee te nemen naar de 21e eeuw. Nadat deze nieuwe versie op cd was uitgebracht volgden nog heruitgaven op langspeelplaat en blu-ray.
