Arvicola

Arvicola; Fossiel voorkomen: Plioceen tot recent
	Woelrat (Arvicola amphibius)
Taxonomische indeling
Rijk:	Animalia (Dieren)
Stam:	Chordata (Chordadieren)
Klasse:	Mammalia (Zoogdieren)
Orde:	Rodentia (Knaagdieren)
Familie:	Cricetidae
Onderfamilie:	Arvicolinae (Woelmuizen)
Geslachtengroep:	Arvicolini; Gray, 1821
Geslacht
	Arvicola; Lacépède, 1799
	Afbeeldingen op Wikimedia Commons
	Arvicola op Wikispecies
Portaal	Biologie ; Zoogdieren

Arvicola is een geslacht van knaagdieren, waarvan er fossielen bekend zijn vanaf het Pleistoceen. Er zijn nog diverse recente soorten van dit geslacht.

Beschrijving

Deze 7 cm lange woelratten hebben een vergrote, plaatvormige jukboog. Hun hoogkronige kiezen bestaan uit driehoekige prisma's. Kenmerkend voor dit geslacht is het emailpatroon van de grootste molaar uit de onderkaak. De afgeplatte schedel is in overeenstemming met het hoofdzakelijk gravende gedrag.

Leefwijze

Soorten uit dit geslacht maken uitgebreide oppervlakkige gangenstelsels, waarin het nest wordt gemaakt en het voedsel wordt opgeslagen.

Vondsten

Fossiele vondsten zijn bekend uit Europa en Azië.

Soorten

Er worden vier soorten in het geslacht geplaatst:

Arvicola amphibius (Linnaeus, 1758) – Woelrat
Arvicola destructor Savi, 1838 – Italiaanse woelrat
Arvicola persicus de Filippi, 1865 – Perzische woelrat
Arvicola sapidus Miller, 1908 – West-Europese woelrat

Soms wordt een vijfde soort erkend: de bergwoelrat (Arvicola scherman), maar de status als aparte soort is door verschillende studies in twijfel getrokken. Het wordt dan gezien als synoniem van de woelrat (A. amphibius).

Bronnen, noten en/of referenties

Cyril Walker & David Ward (1993). Fossielen. Sesam Natuur Handboeken, Bosch & Keuning, Baarn. ISBN 90-246-4924-2
Arvicola in de Paleobiology Database

↑ Mammal Diversity Database (2026). Mammal Diversity Database (Version 2.5) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.21654811. Geraadpleegd op 30-07-2026.
↑ Kryštufek, B., Koren, T., Engelberger, S., Horváth, G. F., Purger, J. J., Arslan, A., ... & Murariu, D. (2015). Fossorial morphotype does not make a species in water voles. Mammalia, 79(3), 293-303.
↑ Mahmoudi, A., Maul, L. C., Khoshyar, M., Darvish, J., Aliabadian, M., & Kryštufek, B. (2020). Evolutionary history of water voles revisited: Confronting a new phylogenetic model from molecular data with the fossil record. Mammalia, 84(2), 171-184.
↑ Chevret, P., Renaud, S., Helvaci, Z., Ulrich, R. G., Quéré, J. P., & Michaux, J. R. (2020). Genetic structure, ecological versatility, and skull shape differentiation in Arvicola water voles (Rodentia, Cricetidae). Journal of Zoological Systematics and Evolutionary Research, 00, 1-12.

[mammaldiversity-1] Mammal Diversity Database (2026). Mammal Diversity Database (Version 2.5) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.21654811. Geraadpleegd op 30-07-2026.

[2] Kryštufek, B., Koren, T., Engelberger, S., Horváth, G. F., Purger, J. J., Arslan, A., ... & Murariu, D. (2015). Fossorial morphotype does not make a species in water voles. Mammalia, 79(3), 293-303.

[3] Mahmoudi, A., Maul, L. C., Khoshyar, M., Darvish, J., Aliabadian, M., & Kryštufek, B. (2020). Evolutionary history of water voles revisited: Confronting a new phylogenetic model from molecular data with the fossil record. Mammalia, 84(2), 171-184.

[4] Chevret, P., Renaud, S., Helvaci, Z., Ulrich, R. G., Quéré, J. P., & Michaux, J. R. (2020). Genetic structure, ecological versatility, and skull shape differentiation in Arvicola water voles (Rodentia, Cricetidae). Journal of Zoological Systematics and Evolutionary Research, 00, 1-12.