Ets Chajiem (ook geschreven als Ets Chaim) was een jesjiva die vanaf 1929 gevestigd was in Heide, een gehucht van de Belgische gemeente Kalmthout. De instelling verzorgde hoger religieus onderwijs, waaronder de studie van de Talmoed en de opleiding van rabbijnen. De Vlaamse Inventaris Onroerend Erfgoed omschrijft Ets Chajiem als de eerste Talmoedhogeschool van België. In 1938 telde de school naar schatting 120 tot 140 leerlingen. Een gepland schoolgebouw kon door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog niet worden voltooid.
Heide ontwikkelde zich vanaf het einde van de negentiende eeuw van een landelijk heidegebied tot een vakantie- en woonplaats. De treinverbinding met Antwerpen speelde daarbij een belangrijke rol. Onder de nieuwe bewoners en vakantiegangers bevonden zich veel Joodse gezinnen, van wie een deel werkzaam was in de Antwerpse diamantsector. Tussen 1931 en 1942 stonden in Kalmthout in totaal ongeveer zevenhonderd Joodse inwoners van verschillende nationaliteiten ingeschreven.
De groeiende Joodse aanwezigheid leidde in het interbellum tot de oprichting van verschillende religieuze en maatschappelijke voorzieningen. In 1928 werd in de Leopoldstraat de synagoge van Heide gebouwd. Een jaar later werd in dezelfde wijk de jesjiva Ets Chajiem opgericht.
Ets Chajiem werd in augustus 1929 gesticht. De naam betekent „levensboom”. De lessen werden aanvankelijk gegeven in de woning van Shaul Wachstock in de Thillostraat. Later verhuisde de instelling naar de Heidestatiestraat. De leerlingen verbleven daar eerst in Hotel Meyer en vervolgens in Hotel de la Station.
Vanaf 1933 kwamen volgens Joods Actueel ook leerlingen uit Polen en Duitsland naar Heide. Naast religieuze vakken kregen de leerlingen een beroepsopleiding in de diamantnijverheid. Deze opleiding moest hun de mogelijkheid bieden later zelf in hun levensonderhoud te voorzien.
De school groeide in de loop van de jaren 1930 aanzienlijk. In 1938 bedroeg het aantal leerlingen volgens de erfgoedinventaris tussen de 120 en 140.
Vanwege de groei van de instelling ontstonden plannen voor een eigen schoolgebouw. De ontwerpplannen werden toevertrouwd aan de architecten Ratzersdorfer-Hornick. Het gemeentebestuur van Kalmthout verleende in 1936 een vergunning voor de bouw van een groot jesjiva-complex op een terrein tussen de Leopoldstraat en de spoorlijn.
De eerste steen werd in 1938 gelegd. Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en de daaropvolgende Duitse bezetting van België werden de werkzaamheden echter stilgelegd. Het gebouw werd nooit voltooid.
Na de oorlog werd de jesjiva tijdelijk opnieuw gevestigd in de nabijgelegen gemeente Kapellen. In 1961 verhuisde de instelling naar de Steytelinckstraat in Wilrijk. Daarmee kwam een einde aan de vestiging van Ets Chajiem in Heide.
De geschiedenis van de school geldt als onderdeel van het Joodse erfgoed van Heide-Kalmthout. In het beschermingsdossier van de synagoge wordt de jesjiva genoemd als een belangrijke getuige van de vooroorlogse Joodse aanwezigheid in de gemeente.