Łyna

Łyna
Ilustracja
Łyna na granicy polsko-rosyjskiej
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska
 Rosja

Rzeka
Długość 264 km
Spadek

śr. 1,2‰

Powierzchnia zlewni

7126 km²

Średni przepływ

25,5 m³/s w Sępopolu

Źródło
Miejsce Łyna
Wysokość

155 m n.p.m.

Współrzędne

53°26′28,4″N 20°24′48,6″E/53,441222 20,413500

Ujście
Recypient Pregoła
Miejsce

Znamiensk

Wysokość

3 m n.p.m.

Współrzędne

54°37′14,8″N 21°13′35,6″E/54,620778 21,226556

Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast blisko górnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „ujście”
Koryto Łyny, os. Brzeziny w Olsztynie. Z lewej uchodząca Kortówka
Łyna w centrum Olsztyna
Łyna w Bartoszycach. Ujście Suszycy do Łyny.

Łyna (ros. Лава, Ława, niem. Alle, prus. Alna) – rzeka w północno-wschodniej Polsce (województwo warmińsko-mazurskie) i Rosji (obwód królewiecki). Lewy dopływ Pregoły. Płynie przez Pojezierze Olsztyńskie i Nizinę Sępopolską.

Bieg rzeki

Rzeka Łyna wypływa z piasków sandrowych na północ od Nidzicy, źródła rzeki znajdują się w okolicy wsi Łyna, na terenie rezerwatu przyrody Źródła Rzeki Łyny. Jest to rezerwat krajobrazowo-geomorfologiczny z występującym tu zjawiskiem erozji wstecznej, zjawiska bardzo rzadkiego na niżu.

Rzeka Łyna przepływa przez szereg jezior rynnowych (Brzeźno Duże, Kiernoz Mały, Kiernoz Wielki, Jezioro Łańskie, Ustrych), wśród których największym i najgłębszym jest Jezioro Łańskie. Łyna kilkakrotnie zmienia swój kierunek, przecina kilka ciągów moren czołowych, co wpływa na różnorodny charakter poszczególnych odcinków doliny.

Nazwę Łyna wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę rzeki – Alle.

Główne dopływy

lewobrzeżne

prawobrzeżne

Miasta leżące nad Łyną

Zobacz też