Obraz powierzchni planetoidy uzyskany przez Very Large Telescope | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
1 marca 1854 |
| Numer kolejny |
29 |
| Charakterystyka orbity (2024-10-17) | |
| Przynależność obiektu |
|
| Półoś wielka |
2,5544 au |
| Mimośród |
0,0736 |
| Peryhelium |
2,3664 au |
| Aphelium |
2,7425 au |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 30 dni 5 godzin |
| Średnia prędkość |
18,61[potrzebny przypis] km/s |
| Inklinacja |
6,08° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica |
189,56 ± 1,13 km |
| Masa |
12,7 ± 2,0 ×1018 kg |
| Średnia gęstość |
2,86 ± 0,45 g/cm3 |
| Okres obrotu |
ok. 5,3921 h |
| Albedo |
0,216 ± 0,043 |
| Jasność absolutna |
ok. 5,98m |
| Typ spektralny | |
| Średnia temperatura powierzchni |
~170[potrzebny przypis] K |
(29) Amphitrite – planetoida z pasa głównego planetoid.
Planetoida została odkryta 1 marca 1854 roku w Londynie przez Alberta Martha.
Odkryta niezależnie 2 marca 1854 roku przez N.R. Pogsona w Oksfordzie i 3 marca 1854 roku przez J. Chacornaca w Paryżu.
Nazwa pochodzi od Amfitryty, żony Posejdona w mitologii greckiej.
Planetoida okrąża Słońce w ciągu 4 lat i około 30 dni, w średniej odległości 2,55 au