(6) Hebe
 Obraz uzyskany przez Very Large Telescope | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
1 lipca 1847 |
| Numer kolejny |
6 |
| Charakterystyka orbity (2024-10-17) | |
| Przynależność obiektu |
|
| Półoś wielka |
2,4260 au |
| Mimośród |
0,2024 |
| Peryhelium |
1,9350 au |
| Aphelium |
2,9171 au |
| Okres obiegu wokół Słońca |
3 lata 284 dni 11 godzin |
| Średnia prędkość |
18,93 km/s |
| Inklinacja |
14,73° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica |
205×185×170 km |
| Masa |
ok. 1,4 × 1019 kg |
| Średnia gęstość |
ok. 4,1 g/cm3 |
| Okres obrotu |
7,2745 h |
| Albedo |
0,268 |
| Jasność absolutna |
ok. 5,61m |
| Typ spektralny | |
| Średnia temperatura powierzchni |
śred. ~170 K |
| Satelity naturalne |
brak potwierdzonych |
(6) Hebe – szósta w kolejności odkrycia planetoida z pasa planetoid pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza.
Odkrycie i nazwa
(6) Hebe została odkryta przez pruskiego astronoma amatora Karla Ludwiga Henckego w dniu 1 lipca 1847 roku w Drezdenku.
Nazwa planetoidy pochodzi od bogini młodości Hebe z mitologii greckiej. Nazwę zaproponował Carl Friedrich Gauss.
Orbita
Orbita planetoidy (6) Hebe jest nachylona pod kątem 14,73° do ekliptyki, a jej mimośród wynosi 0,20. Ciało to krąży w średniej odległości 2,43 au wokół Słońca. Peryhelium orbity znajduje się 1,93 au, a aphelium 2,92 au od Słońca. Na jeden obieg Słońca planetoida ta potrzebuje 3 lat i 284 dni.
Właściwości fizyczne
Jest to ciało, którego wielkość wynosi 205×185×170 km, jest to więc obiekt o nieregularnym kształcie. Albedo Hebe wynosi 0,268, a jej absolutna wielkość gwiazdowa sięga natomiast 5,71m. Okres obrotu tego ciała określa się na 7 godzin i 16 minut, oś obrotu nachylona jest do płaszczyzny orbity planetoidy pod kątem 42°. Hebe składa się w dużej części ze skał krzemianowych i kompozytów żelazowo-niklowych.
Planetoida ta jest najprawdopodobniej źródłem pochodzenia meteorytów zwanych chondrytami typu H, których przykładem może być meteoryt Pułtusk.
Możliwy księżyc Hebe
5 marca 1977 Hebe zasłoniła gwiazdę Gamma Ceti (jasność 3m). Podczas obserwacji tego zjawiska Paul Maley znajdujący się o kilkaset kilometrów od głównego pasa zakrycia i śledzący bliską koniunkcję planetoidy z gwiazdą zauważył dodatkowe półsekundowe zakrycie tej gwiazdy, co – zdaniem obserwatorów – świadczyło o posiadaniu przez planetoidę księżyca. Według tej obserwacji obiekt miałby około 20 km średnicy i w momencie zakrycia znajdował się mniej więcej 900 km od planetoidy. Nazwano go roboczo „Jebe”. Nie udało się jednak potwierdzić istnienia tego satelity.
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- (6) Hebe w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (6) Hebe w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
- Diagram orbity (6) Hebe w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)