14 Herculis

14 Herculis
	Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór	Herkules
Rektascensja	16h 10m 24,315s
Deklinacja	+43° 49′ 03,50″
Paralaksa (π)	0,055736 ± 0,000023″
Odległość	58,518 ± 0,024 ly; 17,9416 ± 0,0073 pc
Wielkość obserwowana ; (pasmo V)	+6,67m
Ruch własny (RA)	132,019 ± 0,039 mas/rok
Ruch własny (DEC)	−296,464 ± 0,043 mas/rok
Prędkość radialna	−13,750 ± 0,0006 km/s
	Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy	pomarańczowy karzeł
Typ widmowy	K0 V
Masa	0,98 ± 0,04M☉
Promień	0,97 ± 0,02R☉
Metaliczność [Fe/H]	0,43 ± 0,07
Jasność	0,67 ± 0,02 L☉
Okres obrotu	29,5
Prędkość obrotu	1,65 km/s
Wiek	4,6+3,8−1,3 mld lat
Temperatura	5310 ± 30 K
Alternatywne oznaczenia
	2MASS: J16102432+4349037
	Bonner Durchmusterung: BD+44 2549
	Boss General Catalogue: GC 21761
	Katalog Gliesego: GJ 614
	Katalog Henry’ego Drapera: HD 145675
	Katalog Hipparcosa: HIP 79248
	SAO Star Catalog: SAO 45933
	Multimedia w Wikimedia Commons

14 Herculis – gwiazda w gwiazdozbiorze Herkulesa, odległa od Ziemi o 58,5 roku świetlnego. Ma układ planetarny.

Charakterystyka

Jest to pomarańczowy karzeł należący do typu widmowego K0. Gwiazda ma temperaturę ok. 5130 K i jasność 0,67 jasności Słońca. Masa gwiazdy to 0,98 M_☉, a promień jest równy 0,97 R_☉. Wiek 14 Herculis jest oceniany na 4,6 miliarda lat.

Układ planetarny

W 1998 roku odkryto pierwszą planetę pozasłoneczną, orbitującą wokół tej gwiazdy – 14 Herculis b. W 2005 pojawiły się doniesienia o odkryciu drugiej planety (14 Herculis c), które wkrótce wsparły dalsze obserwacje. Są to gazowe olbrzymy masywniejsze od Jowisza, krążące po ekscentrycznych orbitach. W toku dalszych badań okazało się, że orbity mają względne nachylenie najprawdopodobniej przekraczające 60°, co sugeruje, że w toku ewolucji tego układu miało miejsce grawitacyjne rozpraszanie planet.

Towarzysz	Masa (M_J)	Okres orbitalny (dni)	Półoś wielka (au)	Ekscentryczność
b	9,1 ^+1,0_−1,1	1763,30 ± 0,84	2,845 ± 0,04	0,369 ± 0,003
c	6,9 ^+1,7_−1,0	53 000 ^{+51 000}_{−21 000}	27,4 ^+16,0_−7,9	0,64 ± 0,13

Zobacz też

Uwagi

↑ Obliczona na podstawie paralaksy.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 14 Herculis w bazie SIMBAD (ang.)
1 2 14 Her b w serwisie The Exoplanet Encyclopaedia(inne języki) (ang.)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Daniella C. BardalezD.C.B. Gagliuffi Daniella C. BardalezD.C.B. i inni, 14 Her: a likely case of planet-planet scattering, „The Astrophysical Journal Letters”, 2021, arXiv:2111.06004 (ang.).
↑ Mayor i inni, Searching for giant planets at the Haute-Provence Observatory, „Proceedings of IAU Colloquium”, 170, 1998 .
↑ KrzysztofK. Goździewski KrzysztofK., MaciejM. Konacki MaciejM., Andrzej J.A.J. Maciejewski Andrzej J.A.J., Orbital Configurations and Dynamical Stability of Multiplanet Systems around Sun-like Stars HD 202206, 14 Herculis, HD 37124, and HD 108874, „The Astrophysical Journal”, 645 (1), 2006, s. 688, DOI: 10.1086/504030 (ang.).
↑ Robert A. Wittenmyer, Michael Endl, William D. Cochran. Long-Period Objects in the Extrasolar Planetary Systems 47 Ursae Majoris and 14 Herculis. „The Astrophysical Journal”. 654 (1), s. 625-632, 2007-01-01. DOI: 10.1086/509110. (ang.).
↑ 14 Her c w serwisie The Exoplanet Encyclopaedia(inne języki) (ang.)

[obl-2] Obliczona na podstawie paralaksy.

[simbad-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 14 Herculis w bazie SIMBAD (ang.)

[exo_b-3] 1 2 14 Her b w serwisie The Exoplanet Encyclopaedia(inne języki) (ang.)

[BardalezGagliuffi2021-4] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Daniella C. BardalezD.C.B. Gagliuffi Daniella C. BardalezD.C.B. i inni, 14 Her: a likely case of planet-planet scattering, „The Astrophysical Journal Letters”, 2021, arXiv:2111.06004 (ang.).

[Mayor1998-5] Mayor i inni, Searching for giant planets at the Haute-Provence Observatory, „Proceedings of IAU Colloquium”, 170, 1998 .

[Goździewski2006-6] KrzysztofK. Goździewski KrzysztofK., MaciejM. Konacki MaciejM., Andrzej J.A.J. Maciejewski Andrzej J.A.J., Orbital Configurations and Dynamical Stability of Multiplanet Systems around Sun-like Stars HD 202206, 14 Herculis, HD 37124, and HD 108874, „The Astrophysical Journal”, 645 (1), 2006, s. 688, DOI: 10.1086/504030 (ang.).

[Wittenmyer2007-7] Robert A. Wittenmyer, Michael Endl, William D. Cochran. Long-Period Objects in the Extrasolar Planetary Systems 47 Ursae Majoris and 14 Herculis. „The Astrophysical Journal”. 654 (1), s. 625-632, 2007-01-01. DOI: 10.1086/509110. (ang.).

[exo_c-8] 14 Her c w serwisie The Exoplanet Encyclopaedia(inne języki) (ang.)