4Matic

Ten artykuł od 2013-01 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.
Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Skrzynia biegów z napędem 4Matic

4MATIC – napęd na wszystkie koła w pojazdach osobowych marki Mercedes-Benz. Budowa napędu zależna jest od generacji, jednak w głównej mierze polega na „doklejeniu” dyferencjału centralnego do istniejących skrzyń automatycznych i połączeniu go osobnym wałem do dyferencjału przedniego i tylnego. Początkowo wymusiło to znaczną modyfikację zawieszenia oraz silnika co było też spowodowane dyferencjałem przednim niezintegrowanym ze skrzynią oraz daleko wysuniętej przedniej osi. Nazwa pochodzi od 4(-wheel-drive) i (auto)matic.

Napęd swoją premierę miał w Mercedesie W124 w 1986 – 300E 4MATIC – i jest produkowany do dziś. Obecnie niemal każdy model można zamówić z napędem 4MATIC.

Generacja W124

Napęd ten został zaprezentowany w 1986 roku równolegle z elektronicznym systemem ASR oraz – co ważne – elektrohydraulicznym ASD – bo 4Matic był głównie oparty na tym systemie. System współpracował także z seryjnie montowanym systemem ABS (trójpunktowym), który dostarczał informacji o prędkości obrotowej kół. Centralny mechanizm różnicowy był elektrohydraulicznie regulowany i mógł konfigurować napęd na trzy różne tryby:

W przypadku, gdyby tryb drugi wciąż uniemożliwił ruszenie samochodu:

Miejsca przy silniku było bardzo mało. W dodatku tradycyjnie daleko wysunięta przednia oś nie pomogła w konstruowaniu „przedniego” napędu. Z tego powodu, mechanizm różnicowy przedniej osi został umieszczony w misce olejowej silnika, a całe przednie zawieszenie zostało tak przekonstruowane, aby półosie mogły swobodnie obracać kołami. Z powodu skomplikowanej budowy napęd był drogi. W momencie premiery, dopłata do czteronapędowego układu modelu 300E wynosiła 12 tys. DM.

Generacja W163/W210

Druga generacja 4MATIC została stworzona z kooperacją ze Steyr-Daimler-Puch, która wcześniej zaprojektowała legendarną Klasę G. Budowa była o wiele prostsza w stosunku do napędu poprzedniej generacji. Przede wszystkim wyeliminowano elektrohydrauliczny centralny mechanizm różnicowy na rzecz prostej przekładni planetarnej. Oznaczało to, że nowy 4Matic był napędem permanentnym. Ponadto dyferencjały osiowe były otwarte i nie zawierały systemu ASD. W przypadku poślizgu (w najgorszym przypadku ślizgają się dwa koła i auto nie jedzie) pomagał seryjnie montowany system ETS (później ESP), który przyhamowywał ślizgające się koło stwarzając pozorne warunki pełnej przyczepności.

Pierwszym modelem, w którym go zamontowano była Klasa M W163. Klasa M jako typowy SUV miała zawieszenie opracowane dla czterokołowego napędu, a więc i tutaj rozwiązania były o wiele prostsze. Rozkład siły napędowej wynosił 48%–52% przód-tył. Rok później Mercedes zaprezentował Klasę E W210 z przystosowanym napędem 4MATIC z Klasy M. Różnice polegały tylko na innym dyferencjale centralnym (rozkład siły 35%–65%) oraz na innym (również prostszym w stosunku do W124) zawieszeniu przednim.

Obecne modele wyposażone w układ napędowy 4MATIC opierają się na tej generacji.

W swojej palecie Mercedes-Benz posiada wiele modeli ze stałym napędem na 4 koła 4MATIC:

Przypisy

  1. 1 2 Marcin Sobolewski: 25 lat napędu 4Matic. [w:] Mercedes 4Matic [on-line]. moto.pl. [dostęp 2011-01-17]. (pol.).

Linki zewnętrzne