A-ha

a-ha
Ilustracja
a-ha podczas koncertu w 2005
Rok założenia

1982

Pochodzenie

 Norwegia

Gatunek

euro pop, new wave, synth pop, indie rock, rock alternatywny, dance rock, pop alternatywny, dance, euro rock, muzyka filmowa, punk, contemporary pop, contemporary rock

Aktywność

1982–1994, 1998–2010, od 2015

Wydawnictwo

Warner Bros. Records, Universal Music Group

Skład
Morten Harket – śpiew
Magne Furuholmen – keyboard, gitara
Paul Waaktaar-Savoy – śpiew, gitara
Strona internetowa

a-ha (wymowa: ɑˈhɑː) – norweski zespół muzyczny wykonujący muzykę pop, będącą wypadkową stylów rock, synth pop oraz new wave. Zespół powstał w 1982 z inicjatywy wokalisty Mortena Harketa, gitarzysty Påla Waaktaara oraz klawiszowca Magne Furuholmena.

Grupa uchodzi za jeden z najlepiej sprzedających się zespołów europejskich; do tej pory sprzedał na całym świecie ponad 50 milionów płyt, które osiągnęły status platynowych i multiplatynowych, złotych oraz srebrnych.

Historia zespołu

Paul Waaktaar-Savoy i Magne Furuholmen, gitarzyści i klawiszowcy, od 1972 rywalizowali ze sobą jako liderzy zespołów Black Days i Black Sapphire. W 1977 utworzyli zespół Spider Empire, który później przemianowali na The Bridges. W ramach działania tego zespołu wydali w 1980 album pt. Fakkeltog.

W 1981 stworzyli z Mortenem Harketem, ówczesnym wokalistą zespołu Soldier Blue, formację a-ha. Niedługo po założeniu grupy przeprowadzili się do Londynu, co umożliwiło im rozwój artystyczny oraz zaowocowało w krótkim czasie znaczną popularnością w USA i Wielkiej Brytanii. Na początku kariery byli porównywani do grupy Duran Duran.

Pasmo sukcesów przeżyli w latach 80., głównie za sprawą wydanego w 1984 singla „Take on Me” pochodzącego z albumu Hunting High and Low (1985). Nagrali utwór „The Living Daylights” na potrzeby ścieżki dźwiękowej do W obliczu śmierci (1987), 15. filmu z cyklu przygód Jamesa Bonda. W latach 80. wydali jeszcze dwa albumy studyjne: Scoundrel Days (1986) i Stay on These Roads (1988), a także wydawnictwo pt. Interview Picture View (1988) zawierające wywiady z członkami a-ha. W 1990 premierę miał ich album pt. East of the Sun, West of the Moon.

W wyniku spadku popularności w 1994 ogłosili zakończenie działalności. Reaktywowali się w 1998 w niezmienionym składzie, lecz po 12 latach ponownie zakończyli działalność, grając pożegnalny koncert 4 grudnia 2010 roku. W 2015 roku grupa wznowiła działalność.

Dyskografia

Albumy studyjne
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
NOR
AUT
UK
CHE
USA
Hunting High and Low
  • Data: 31 maja 1985
  • Wydawca: Warner Bros. Records
1121015
  • UK: 3x platynowa płyta
  • BRA: złota płyta
Scoundrel Days
  • Data: 6 października 1986
  • Wydawca: Warner Bros. Records
192674
  • UK: platynowa płyta
  • BRA: platynowa płyta
Stay on These Roads
  • Data: 1 maja 1988
  • Wydawca: Warner Bros. Records
1926148
  • BRA: platynowa płyta
  • UK: złota płyta
East of the Sun, West of the Moon
  • Data: 22 października 1990
  • Wydawca: Warner Bros. Records
1231216–
  • CHE: złota płyta
  • BRA: złota płyta
  • UK: srebrna płyta
Memorial Beach
  • Data: 14 czerwca 1993
  • Wydawca: Warner Bros. Records
1361739–
Minor Earth Major Sky
  • Data: 17 lipca 2000
  • Wydawca: Warner Bros. Records
14273–
  • CHE: złota płyta
Lifelines
  • Data: 14 maja 2002
  • Wydawca: Warner Bros. Records
12676–
Analogue
  • Data: 8 listopada 2005
  • Wydawca: Universal Music Group
1182421–
  • UK: srebrna płyta
Foot of the Mountain
  • Data: 21 lipca 2009
  • Wydawca: Universal Music Group
211512–
Cast in Steel
  • Data: 4 września 2015
  • Wydawca: Universal Music Group
21389–
  • UK: srebrna płyta
True North
  • Data: 21 października 2022
  • Wydawca: Music for Nations
–
„–” album nie był notowany.
Albumy koncertowe
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście
NOR
AUT
UK
CHE
A-ha Live at Vallhall –
Homecoming Grimstad Benefit Concert
  • Data: 2001
  • Wydawca: Warner Bros. Records
43–––
How Can I Sleep with
Your Voice in My Head
  • Data: 25 marca 2003
  • Wydawca: Warner Bros. Records
473–36
A-ha Live at Vallhall –
Sight & Sound series CD & DVD set
  • Data: 2008
  • Wydawca: Warner Bros. Records
––––
Ending on a High
Note: The Final Concert
  • Data: 5 kwietnia 2011
  • Wydawca: Universal Music Group
3614352
„–” album nie był notowany.
Kompilacje
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
NOR
AUT
UK
CHE
On Tour in Brazil
  • Data: 1989
  • Wydawca: Warner Bros. Records
––––
  • BRA: platynowa płyta
Best in Brazil
  • Data: 1989
  • Wydawca: Warner Bros. Records
––––
  • BRA: złota płyta
A-ha en Argentina
  • Data: 1989
  • Wydawca: Warner Bros. Records
––––
Headlines and Deadlines – The Hits of A-ha
  • Data: 4 listopada 1991
  • Wydawca: Warner Bros. Records
9321240
  • UK: platynowa płyta
Minor Earth Major Box
  • Data: 26 lutego 2001
  • Wydawca: Warner Bros. Records
––––
A-ha Tour Brasil – Agosto 2002
  • Data: 2002
  • Wydawca: Warner Bros. Records
––––
The Singles: 1984–2004
  • Data: 29 listopada 2004
  • Wydawca: Warner Bros. Records
4–––
The Definitive Singles Collection 1984–2004
  • Data: 11 kwietnia 2005
  • Wydawca: Warner Bros. Records
––14–
  • UK: złota płyta
A-ha Trilogy: Three Classic Albums
  • Data: 5 grudnia 2005
  • Wydawca: Warner Bros. Records
––––
Hunting High and Low (Deluxe Edition)
  • Data: 6 lipca 2010
  • Wydawca: Rhino/Warner Bros.
32–165–
Scoundrel Days (Deluxe Edition)
  • Data: 6 lipca 2010
  • Wydawca: Rhino/Warner Bros.
27–190–
25
  • Data: 12 października 2010
  • Wydawca: Rhino/Warner Bros.
69106
  • NOR: 2x platynowa płyta
  • UK: srebrna płyta
Hunting High and Low 30th Anniversary
  • Data: 2015
  • Wydawca: Warner Bros. Records
25–83–
Stay On These Roads (Deluxe Edition)
  • Data: 2015
  • Wydawca: Warner Bros. Records
––145–
East Of The Sun (Deluxe Edition)
  • Data: 2015
  • Wydawca: Warner Bros. Records
––186–
Memorial Beach (Deluxe Edition)
  • Data: 2015
  • Wydawca: Warner Bros. Records
––184–
„–” album nie był notowany.

Nagrody i wyróżnienia

Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
1985 Pop Hunting High and Low Spellemannprisen Laur
Årets spellemann Laur
1986 Pop Scoundrel Days Laur
Spesialpris: juryens hederspris A-ha Laur
Årets musikkvideo „Hunting High and Low” Laur
2000 Årets videoprisen „Velvet” Laur
Spesialpris: juryens hederspris A-ha Laur
2008 Tidenes VG-listelåt „Take on Me” Laur
2010 Hederspris A-ha Laur

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Kelvin Hayes, a-ha Biography [online], www.allmusic.com [dostęp 2016-01-18] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Wiesław Weiss, Rock. Encyklopedia, Wydawnictwo Iskry, 1991, s. 18, ISBN 83-207-1374-9.
  3. ↑ Norway’s a-ha to call it quits. www.hollywoodreporter.com. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
  4. ↑ A-ha reforming 30 years after Take on Me and Morten Harket hasn’t changed a bit. www.mirror.co.uk. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
  5. 1 2 3 a-ha Norwegian Albums Chart. norwegiancharts.com. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
  6. 1 2 3 a-ha Austrian Albums Chart. austriancharts.at. [dostęp 2016-01-18]. (niem.).
  7. 1 2 3 a-ha UK Chart History. www.officialcharts.com. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
  8. 1 2 3 a-ha Swiss Albums Chart. www.swisscharts.com. [dostęp 2016-01-18]. (niem.).
  9. ↑ a-ha Billboard Chart History. www.allmusic.com. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
  10. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 BPI: a-aha. www.bpi.co.uk. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
  11. 1 2 3 4 5 6 ABPD Certifications. Associação Brasileira dos Produtores de Discos. [dostęp 2010-09-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-06)]. (ang.).
  12. ↑ Swiss Charts Awards 1990. www.swisscharts.com. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
  13. ↑ Aaron Badgley, a-ha Minor Earth Major Sky review [online], www.allmusic.com [dostęp 2016-01-18] (ang.).
  14. ↑ Swiss Charts Awards 2000. www.swisscharts.com. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
  15. ↑ Kelvin Hayes, a-ha Lifelines review [online], www.allmusic.com [dostęp 2016-01-18] (ang.).
  16. ↑ Sharon Mawer, a-ha Analogue review [online], www.allmusic.com [dostęp 2016-01-18] (ang.).
  17. ↑ Jon O’Brien, a-ha Foot of the Mountain review [online], www.allmusic.com [dostęp 2016-01-18] (ang.).
  18. ↑ a-ha Cast in Steel. www.allmusic.com. [dostęp 2016-01-18]. (ang.).
  19. ↑ a-ha True North. www.allmusic.com. [dostęp 2023-03-19]. (ang.).
  20. ↑ Tim DiGravina, a-ha How Can I Sleep with Your Voice in My Head review [online], www.allmusic.com [dostęp 2016-01-18] (ang.).
  21. ↑ Jon O’Brien, a-ha Ending on a High Note: The Final Concert: Live at Oslo Spektrum: December 4, 2010 review [online], www.allmusic.com [dostęp 2016-01-18] (ang.).
  22. ↑ James Christopher Monger, a-ha The Definitive Singles Collection: 1984-2004 review [online], www.allmusic.com [dostęp 2016-01-18] (ang.).
  23. ↑ Stephen Thomas Erlewine, a-ha 25: The Very Best of a-ha review [online], www.allmusic.com [dostęp 2016-01-18] (ang.).
  24. ↑ IFPI Norsk platebransje [online], www.ifpi.no [dostęp 2016-01-17] [zarchiwizowane z adresu 2011-05-10] (norw.).
  25. ↑ Spellemannprisen (wyszukaj „A-ha” pod „SØK I ARKIVET”). www.spellemann.no. [dostęp 2016-01-16]. (norw.).
  26. ↑ Karpe Diem ble årets spellemenn. www.nrk.no. [dostęp 2016-01-16]. (norw.).

Linki zewnętrzne