Adam Borchardt

Adam Borchardt
Ilustracja
Adam Borchardt, Bydgoszcz 2004
Data i miejsce urodzenia

17 lipca 1922
Toruń

Data śmierci

19 sierpnia 2011

Obywatelstwo

Polska

Tytuł szachowy

mistrz krajowy (1956)

Adam Tadeusz Borchardt (ur. 17 lipca 1922 w Toruniu, zm. 19 sierpnia 2011) – polski szachista, mistrz krajowy, najbardziej zasłużony szachista toruński.

Kariera sportowa

W szachy nauczył się grać w wieku 12 lat, przyglądając się grze swoich starszych braci. Do pierwszego klubu szachowego zapisał się w roku 1936. Mając 15 lat wystąpił w pierwszym turnieju szachowym. Był zawodnikiem toruńskich klubów m.in. Marymontu, Budowlanych, Pomorzanina, Kolejarza, Zrywu, Elektryka, Grunwaldu, TKS Szachisty, Apatora, a także bydgoskiej Caissy i grudziądzkiego Stomilu.

Osiągnięcia

Przed wybuchem II wojny światowej zadebiutował w finale mistrzostw Torunia oraz zwyciężył w turnieju o Puchar Prezydenta Torunia. Po wojnie, w roku 1945, po raz pierwszy został mistrzem Torunia. Tytuł ten zdobywał jeszcze dziewięciokrotnie w latach 1946–1974.

W latach 1956–1977 czterokrotnie startował w finałach indywidualnych mistrzostw Polski, największy sukces odnosząc w 1956 roku w Częstochowie. Zajął wówczas VI miejsce i otrzymał tytuł mistrza krajowego. W turnieju tym pokonał m.in. Kazimierza Platera, trzykrotnego mistrza Polski.

Wielokrotnie zdobywał medale podczas mistrzostw Pomorza oraz województw bydgoskiego i toruńskiego. Dziesięciokrotnie był mistrzem Torunia. W roku 1957 został powołany do kadry Polskiego Związku Szachowego i wystąpił w meczu z drużyną NRD, w którym zdobył 3 pkt w 5 partiach. Po raz pierwszy na liście rankingowej FIDE pojawił się w 1987 roku. W roku 1987 osiągnął 2215 pkt. Elo.

Pomimo podeszłego wieku pozostawał aktywnym szachistą, do 2006 r. startując w turniejach.

Zobacz też