| Państwo | |
|---|---|
| Prowincja | |
| Burmistrz |
Filiz Gencan Akin |
| Wysokość |
41-74 m n.p.m. |
| Populacja (2023) |
|
| • liczba ludności |
140 374 |
| Nr kierunkowy |
284 |
| Kod pocztowy |
22 000 |
| Tablice rejestracyjne |
22 |
Położenie na mapie Turcji | |
| Strona internetowa | |

Edirne lub Adrianopol (gr. Αδριανούπολη, Adrianopoli, bułg. Одрин, Odrin) – miasto w europejskiej, północno-zachodniej części Turcji, na Nizinie Trackiej, przy ujściu rzeki Tundża do Maricy, w pobliżu granicy z Grecją oraz Bułgarią.
Pierwotnie miasto było zamieszkiwane przez plemiona trackie. Około roku 120 roku n.e. zostało rozbudowane przez cesarza rzymskiego Hadriana, a nazwę zmieniono na Hadrianopolis. Było wówczas rzymskim ośrodkiem administracyjnym. W 378 roku rozegrała się w jego pobliżu bitwa, w której Goci rozgromili armię rzymską i zabili cesarza Walensa. W okresie bizantyńskim Adrianopol był stolicą prowincji Macedonia. W 1254 roku w pobliżu miejscowości stoczono bitwę pomiędzy Cesarstwem Nicejskim a Bułgarią.
W latach 60. XIV wieku miasto zdobyli Turcy osmańscy i nazwali je Edirne. Nowi władcy przenieśli z Bursy do Edirne stolicę swojego państwa. W trakcie wojny domowej w Turcji (1402–1413) pełniło rolę jednej ze stolic (pod panowaniem Sujemana i Musy). W 1413 roku Edirne zostało stolicą całej Turcji i rolę tę pełniło do zdobycia przez Turków Konstantynopola (1453). Podczas wojen bałkańskich o miasto walczyli z Turkami Bułgarzy, którzy na krótko je zajęli. W 1920 roku Adrianopol zajęli Grecy, ale w 1923 wrócił do Turcji.
Meczety: Bajazyda (XV-XVII w.), Selimiye (1575) i liczne pałace (XV-XVI w.).
W mieście rozwinął się przemysł cukrowniczy, włókienniczy oraz materiałów budowlanych.
W miejscowości główną stacją kolejową jest Edirne.