Adrienne Thomas

Adrienne Thomas
Hertha Lesser
Erika Theobald
Ilustracja
Adrienne Thomas, 1934
Data i miejsce urodzenia

24 czerwca 1897
Saint-Avold

Data i miejsce śmierci

5 listopada 1980
Wiedeń

Narodowość

niemiecka

Dziedzina sztuki

literatura piękna

Adrienne Thomas, właśc. Hertha Lesser (ur. 24 czerwca 1897 w Saint-Avold, zm. 5 listopada 1980 w Wiedniu) – niemiecka pisarka.

Życiorys

Adrienne Thomas urodziła się jako Hertha Strauch 24 czerwca 1897 roku w żydowskiej rodzinie w Saint-Avold w wówczas niemieckiej Lotaryngii (na terenie obecnej Francji). Rodzina Strauchów była właścicielem domu handlowego w Metz.

Dorastała w niemiecko-francuskiej strefie w Alzacji i Lotaryngii. Od 1904 roku mieszkała w Metz, gdzie uczyła się w liceum a później w szkole przemysłowej. Zrezygnowała z nauki, by pobierać prywatne lekcje śpiewu.

Po wybuchu I wojny światowej zgłosiła się na ochotnika do Czerwonego Krzyża i prowadziła dziennik z pracy na stacji kolejowej w Metz. Jej zapiski zostały wydane w 2004 roku pod tytułem Aufzeichnungen aus dem Ersten Weltkrieg, Ein Tagebuch.

W 1917 roku z powodu częstych nalotów bombowych wraz z rodziną przeprowadziła się do Berlina. Thomas zaczęła ponownie pobierać lekcje śpiewu. Początkowo pracowała jako guwernantka, a później jako siostra Czerwonego Krzyża w szpitalu wojskowym. W 1918 roku zły stan zdrowia uniemożliwił jej dalszą pracę w szpitalu. Przeniosła się do ciotki we Frankfurcie, która ufundowała jej studia śpiewacze w prywatnym konserwatorium. W 1921 roku poślubiła Artura Lessera, lekarza z Magdeburga, i wraz z mężem przeprowadziła się do jego rodzinnego miasta.

W Magdeburgu zarzuciła karierę śpiewaczą na rzecz pisarstwa. Jej pierwsze utwory były publikowane w „Vossische Zeitung”. Następnie pisała dla takich czasopism jak „Die Frau”, „Neue Wiener Tagblatt”, „Basler Nachrichten” czy „Neue Jüdische Gazeta”. W 1927 roku małżeństwo przeprowadziło się do Berlina. W 1930 roku Lesser zmarł. W tym samym roku Thomas wydała na podstawie swoich notatek z okresu I wojny światowej swoją pierwszą powieść, antywojenny utwór Die Katrin wird Soldat. W pierwszym roku sprzedano 100 tys. egzemplarzy powieści. Książka została przetłumaczona na 15 języków, a jej całkowity nakład wyniósł kilka milionów egzemplarzy. W 1987 roku na podstawie utworu powstał film. W 1933 roku, po dojściu nazistów do władzy, powieść została zakazana. Thomas była jednym z pierwszych autorów, których naziści uznali za „niepożądanych” – jej nazwisko znalazło się na liście autorów zakazanych w III Rzeszy, a utwory zakazane. Pisarka wkrótce uciekła przez Szwajcarię do Francji, a później do Austrii. W Austrii wydała kolejne powieści Andrea i Viktoria.

Po aneksji Austrii przez Rzeszę Niemiecką w marcu 1938 roku Thomas uciekła przez Czechosłowację, Węgry, Jugosławię i Włochy do Francji. Dwa lata później została internowana w obozie dla kobiet w Paryżu, a wkrótce potem w obozie w Gurs, z którego udało jej się uciec i we wrześniu 1940 roku wyjechać do Stanów Zjednoczonych. Wyjazd do USA umożliwił jej pisarz Hermann Kesten (1900–1996), który wystarał się o wizę dla pisarki. W USA Thomas utrzymywała się z tantiem za jej utwory wydane zagranicą. W 1942 roku została sekretarką europejskiego oddziału Free World Association i pracowała dla magazynu „Free World”. W USA wydała kolejne powieści, bazujące na doświadczeniach na wygnaniu, Reisen Sie ab, Mademoiselle! (1944) i Ein Fenster zum East River (1945).

W 1947 roku pojechała za austriackim socjaldemokratą Juliusem Deutschem (1884–1968) do Austrii i osiadła w Wiedniu. Pisała wówczas m.in. dla dziennika „Neues Österreich”. W 1951 roku poślubiła Deutscha.

Thomas zmarła 5 listopada 1980 roku w Wiedniu.

Prace

Lista wybranych utworów podana za Neue Deutsche Biographie:

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 Neue Deutsche Biographie 2017 ↓.
  2. 1 2 Cardinal, Goldman, Hattaway 1999 ↓, s. 40.
  3. 1 2 Fembio ↓.
  4. ↑ Liste des schädlichen und unerwünschten Schrifttums, Universitäts- und Landesbibliothek Münster, 31 grudnia 1938 [dostęp 2020-03-08].
  5. ↑ Phillips 2011 ↓, s. 236.
  6. ↑ Phillips 2011 ↓, s. 237.
  7. ↑ Phillips 2011 ↓, s. 238.

Bibliografia