| Aglaophamus | |||
| Kinberg, 1866 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Aglaophamus | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Aglaophamus lyratus Kinberg, 1866 | |||
| Synonimy | |||
| |||
Aglaophamus – rodzaj wieloszczetów z rzędu Phyllodocida i rodziny Nephtyidae.

Wieloszczety o ciele długim i wąskim, w przekroju czworokątnym, pozbawionym łusek. Prostomium jest zaopatrzone w jedną parę czułków i jedną parę bardzo krótkich głaszczków. Gardziel ma część wywracającą się na zewnątrz (ryjek) wyposażoną w parę bocznych szczęk, od 14 do 22 podłużnych rzędów papilli subterminalnych oraz papille terminalne. Proksymalna część gardzieli jest gładka, pozbawiona papilli. Parapodia są dobrze widoczne, zbudowane z dwóch gałęzi – grzbietowego notopodium i brzusznego neuropodium. Płaty acikularne parapodiów są ostro zakończone i zaopatrzone w zakrzywione na wierzchołkach acikule. W przestrzeń pomiędzy notopodium i neuropodium danego parapodium (przestrzeń interramalna) wrastają zakrzywione lub odchylone skrzela z przekształconych cirrusów wyrastających z brzusznej strony notopodiów. Na parapodiach obecne są szczecinki z zadziorami, natomiast szczecinki lirowate mogą występować lub nie.
Rodzaj ten wprowadzony został w 1866 roku przez Johana Gustafa Hjalmara Kinberga jako takson monotypowy z jednym, opisanym w tej samej publikacji gatunkiem, Aglaophamus lyratus. W tej samej publikacji opisany został również monotypowy rodzaj Aglaopheme, który zsynonimizowano później z Aglaophamus. Do rodzaju tego zalicza się 53 opisane gatunki: