Ahmad ibn Rustah

Ten artykuł należy dopracować:

podać strony do przypisów.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Ahmad ibn Rustah, także Ibn Rosteh, Ibn Dasta, Ebn Rosta (ur. w VIII w., zm. w IX w.) – arabski pisarz i uczony pochodzenia perskiego, autor wielotomowej encyklopedii Kitāb al-A‘lāq al-Nafīsa (Księgi drogocennych klejnotów).

Ibn Rustah mieszkał w Isfahanie. W roku 903 udał się do Mekki w ramach hadżdżu. Po powrocie napisał wielotomową Kitāb al-A‘lāq al-Nafīsa (Księgi drogocennych klejnotów). Do współczesności dotrwał jedynie tom siódmy, poświęcony geografii. Omówił w niej astronomię, a następnie geografię Azji od Indii po Półwysep Arabski, a także południowej, wschodniej i środkowej Europy (Rzym, tereny zasiedlone przez Węgrów, Rusów, Słowian, Alanów). Wspominał też o wyspie brytyjskiej. Opis obejmuje zarówno klimat, elementy geografii fizycznej, jak i charakterystykę ludności i jej zwyczajów, czasem również ich dzieje. Stopień szczegółowości opisu jest bardzo różny. Szczególnie detalicznie i na podstawie własnych obserwacji opisał Isfahan, dość dokładnie omówił resztę Persji, Mekkę i Medynę, a także Bizancjum, przy którym przedstawił także życiorysy cesarzy. Inne krainy scharakteryzowane są skrótowo.

Ibn Rustah nie podróżował do opisywanych przez siebie krain, z wyjątkiem pielgrzymki do Mekki. Dlatego opisy innych krain bazują na opowieściach i kompilacji relacji wcześniejszych, niezachowanych tekstów innych autorów. Tym niemniej opracowanie Ibn Rustaha jest uważane przez naukowców za cenne źródło wiedzy o zwyczajach Słowian z przełomu VIII/IX wieku i o Bizancjum. Najbardziej cenny dla badaczy jest jego opis Isfahanu.

Dzieło ibn Rustaha zachowało się w dwóch manuskryptach, jeden znajduje się w British Museum, a drugi w Cambridge.

Przypisy

Bibliografia

• Bosworth C.E. 1997: Hasło EBN ROSTA, ABŪ ʿALĪ AḤMAD w Encyclopedia Iranica, tom VIII, zeszyt 1, s. 49-50
• Lewicki T., 1977: Źródła arabskie do dziejów Słowiańszczyzny, tom 2, część 2. Zakład Narodowy im. Ossolińskich.