Alangium chińskie | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Podkrólestwo | |||||
| Nadgromada | |||||
| Gromada | |||||
| Podgromada | |||||
| Nadklasa | |||||
| Klasa | |||||
| Nadrząd | |||||
| Rząd | |||||
| Rodzina | |||||
| Rodzaj |
alangium | ||||
| Nazwa systematyczna | |||||
| Alangium Lamarck Encycl. 1: 174 (1783) | |||||
| Typ nomenklatoryczny | |||||
|
A. decapetalum Lamarck | |||||
| |||||
Alangium, wyrzeczka (Alangium Lam.) – rodzaj roślin z rodziny dereniowatych (w niektórych systemach klasyfikacyjnych podnoszony do rangi rodziny Alangiaceae). Obejmuje 58 gatunków. Rośliny te występują w Afryce środkowej, w południowo-wschodniej Azji i Australazji – na obszarze od Pakistanu po Japonię oraz wschodnią Australię i Nową Kaledonię. Rodzaj najbardziej zróżnicowany jest w Afryce równikowej i w Chinach (11 gatunków). Najszerszy zasięg od wschodniej Afryki przez Indie po Chiny ma alangium chińskie A. chinensis. Są to rośliny drzewiaste rosnące w lasach.
Rośliny te użytkowane są dla drewna, jako lecznicze i ozdobne. Australijski gatunek A. villosum ma drewno silnie aromatyczne po ścięciu. A. salviifolium wykorzystywany jest w Indiach do celów leczniczych, stosowany tam podobnie jak ipekakuana. Rośliny uprawiane są jako ozdobne, zwłaszcza alangium platanolistne A. platanifolium, przy czym ze względu na wrażliwość na mrozy – tylko w klimacie ciepłym lub łagodnym umiarkowanym.

W systemie APG IV z 2016 rodzaj siostrzany względem rodzaju dereń Cornus w rodzinie dereniowatych. W systemach klasyfikacyjnych wyróżniających liczniejsze, wąsko ujmowane rodziny (np. w systemie Takhtajana z 2009) rodzaj podnoszony jest do rangi monotypowej rodziny Alangiaceae A.P. de Candolle 1828 (w XIX wieku w polskich źródłach określanych nazwą wyrzeczkowate).