| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Inkardynacja | |
Albert Ines (ur. 1 czerwca 1619 w Małopolsce, zm. 5 lipca 1658 w Krakowie) – poeta polsko-łaciński, jezuita.
Urodził się w mieszczańskiej rodzinie kupieckiej pochodzenia szkockiego, osiadłej w Krakowie. W roku 1637 wstąpił do zakonu jezuitów. Przez kilka lat uczył poprawnej wymowy i był kaznodzieją.
Autor Lyricorum centuria prima (Gdańsk 1655). Zbiór ten składa się z ód religijnych, satyrycznych i moralizatorskich, piętnujących wady Polaków. Inny zbiór jego wierszy nosi tytuł Lechiada (Lechias ducum, principum ac regum Poloniae, Kraków 1655). Ines wydał też zbiór 47 pieśni o historii Polski od czasów Lecha do Jana Kazimierza oraz zbiór epigramatów (1654). Był naśladowcą M. K. Sarbiewskiego.