| Data i miejsce urodzenia |
15 lutego 1907 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
23 marca 1977 |
| Zawód | |
| Odznaczenia | |
Aleksander Jerzy Dzwonkowski (ur. 15 lutego 1907 w Petersburgu, zm. 23 marca 1977 w Warszawie) – polski aktor.
Urodził się w Petersburgu, w rodzinie Stanisława, nauczyciela, i Waleni z Wyszomirskich. W 1917 roku przyjechał z rodzicami do Wilna i mieszkał tam do 1922 roku. Ukończył szkołę średnią, potem w latach 1927–1930 uczęszczał na Kursy Wokalno-Dramatyczne H.J. Hryniewieckiej w Warszawie. Debiutował w 1931 roku w Teatrze Miejskim w Grodnie. W sezonie 1931/1932 należał do zespołu Teatru Objazdowego Samorządów Województwa Białostockiego, w 1932–1936 do zespołu Teatru Miejskiego w Bydgoszczy. W sezonie 1936/1937 był aktorem Teatrów Miejskich w Wilnie. W lecie 1937 roku grał ponownie w Bydgoszczy, w latach 1937–1939 w Teatrze Polskim w Poznaniu. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939. 17 września dostał się do niewoli, z której został zwolniony z powodu złego stanu zdrowia.
W czasie okupacji niemieckiej pracował jako kelner w „Ognisku Aktorów” w Warszawie.
Od lutego 1945 roku występował w Teatrze Miejskim w Częstochowie. W latach 1945–1948 był aktorem Teatru Polskiego w Poznaniu. W latach 1948–1954 i w sezonie 1959/1960 należał do zespołu Teatru Polskiego w Warszawie. W latach 1954–1959 i 1960–1964 występował w warszawskim Teatrze Domu Wojska Polskiego (później pod nazwą Teatr Dramatyczny). Wiosną 1955 roku grał gościnnie w Teatrze Powszechnym. W 1959 roku wyjechał na stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki do Włoch i Francji. Od sezonu 1964/1965 do przejścia na emeryturę (1 stycznia 1976) był w zespole Teatru Narodowego.
Występował w filmach, spektaklach Teatru TV i w słuchowiskach Teatru Polskiego Radia. Pracował także jako aktor dubbingu.
Był drugim mężem aktorki Anieli Rolandowej z Miszczyków.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B35-2-20).